ผลของวัสดุดูดซับต่อการปลดปล่อยไอเอทานอลจากเมล็ดหญ้าข้าวนกเพื่อยืดอายุการเก็บรักษาคุณภาพผลไม้ตัดแบ่งชิ้น

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ธีทัต อุ่นติ๊บ, นภัสรวี จันระวัง

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เกียรติศักดิ์ อินราษฎร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ไอซองเอทานอลเป็นอีกหนึ่งนวัตกรรมเพื่อใช้ในการยืดอายุการเก็บรักษาผลไม้ตัดแบ่งชิ้น อย่างไรก็ตามข้อจำกัดสำคัญของการใช้งานอยู่ที่วัสดุที่ใช้การดูดซับเพื่อควบคุมการปลดปล่อยไอเอทานอลที่เหมาะสม โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของวัสดุดูดซับต่อการปลดปล่อยไอเอทานอลจากเมล็ดหญ้าข้าวนกเพื่อยืดอายุการเก็บรักษาคุณภาพผลไม้ตัดแบ่งชิ้น โดยนำวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร ได้แก่ ขี้เถ้าแกลบ สำลี ซังข้าวโพด ไส้ในมันสำปะหลังและกระดาษ นำไปดูดซับเอทานอล 3 ml แล้วบรรจุในซองพลาสติก LDPE มาทำการเจาะรูขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3 mm จำนวน 30 รูนำไปใส่ในบรรจุภัณฑ์แอคทีฟที่บรรจุ สับปะรดภูแลตัดแบ่งชิ้น จำนวน 3 ผล น้ำหนัก 90 กรัม ทำการเก็บรักษาที่ อุณหภูมิ 5 องศาเซลเซียส นาน 7 วัน ทุกๆ วัน ทำการวิเคราะห์ในเรื่องต่างๆ ได้แก่ อัตราการระเหยของเอทานอล ร้อยละการสูญเสียน้ำหนัก ค่าความแน่นเนื้อ ปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำ และสี พบว่า การใช้ไอซองจากเอทานอลที่หมักจากเมล็ดหญ้าข้าวนกช่วยรักษาคุณภาพของสับปะรดภูแลตัด แบ่งชิ้นได้ไม่แตกต่างจากไอซองเอทานอลในทางการค้า งานวิจัยนี้จะเป็นแนวทางหนึ่งในการนำเมล็ดวัชพืชในนาข้าวมาใช้ ให้เกิดประโยชน์ช่วยลดการกระจายพันธุ์ของวัชพืชในนาข้าวและช่วยยืดอายุการเก็บรักษาสับปะรดภูแลตัดแบ่งชิ้นผลไม้ ที่เป็นพืชเศรษฐกิจท้องถิ่นให้ยาวนานขึ้น