วัสดุดูดซับน้ำมันดีเซลจากกาบกล้วยและผักตบชวา

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พงศธร ปรางศร, ปุณศิกาญจน์ จงเจริญ, ยศธร ชาวห้วยหมาก

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

นันทวัน ศรชัย, สวิชญา เหลาโชติ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

น้ำมันดีเซล คือหนึ่งในมลพิษทางทะเลที่เกิดได้มาจากอุบัติเหตุทางทะเลทำให้เกิดปัญหาเป็นวงกว้าง หากไม่มีการจัดการ อาจทำให้สภาพแวดล้อมบริเวณใกล้เคียงได้รับผลกระทบ เพื่อป้องกันปัญหาที่เกิดขึ้น การสร้างวัสดุที่มีความสามารถในการดูดซับน้ำมันดีเซลหรือจำกัดบริเวณการแพร่กระจายของน้ำมันที่รั่วไหลได้จึงมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง

โดยทั่วไปเมื่อเกิดปัญหาน้ำมันรั่วไหลนี้ขึ้นจะมีการจัดการทั่วไปโดยการใช้ตัวดูดซับในการจัดการ แต่หลังจากผ่านการดูดซับมาแล้ว วัสดุดังกล่าวนั้นไม่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ และต้องทำลายทิ้ง โดยที่ไม่สามารถผ่านการย่อยสลายตามธรรมชาติได้ เนื่องจากเป็นวัสดุที่มีส่วนผสมของพลาสติกชนิดโพลิโพลีน หรือโพลิยูรีแทน ซึ่งอาจกลายเป็นการสร้างมลพิษอีกทางหนึ่ง

กาบกล้วย และผักตบชวา เป็นวัสดุชีวภาพที่สามารถหาได้ง่ายตามท้องถิ่นซึ่งมีการศึกษาว่ามีความสามารถในการดูดซับน้ำมันได้เนื่องจากเป็นวัสดุที่มีปริมาณรูพรุนที่มาก ทางเราจึงได้นำกาบกล้วย และผักตบชวามาสร้างวัสดุที่สามารถดูดซับน้ำมันดีเซล ที่สามารถย่อยสลายได้ตามธรรมชาติโดยใช้กาวแป้งเปียกเป็นตัวดั้งนั้น สิ่งที่ทางคณะผู้จัดทำได้คาดหวังถึงผลลัพธ์ที่จะได้ คือวัสดุที่มีความสารถในการดูดซับน้ำมัน มีราคาถูก สามารถย่อยสลายได้ตามธรรมชาติ และสามารถนำไปปรับใช้ได้ในสถานการณ์จริงโดยใช้การทดสอบอัตราส่วนที่เหมาะสมของเส้นใยทั้งสองที่มีประสิทธิภาพในการดูดซับน้ำมันมากที่สุดและทดสอบอัตราส่วนที่ดีที่สุดของกาวแป้งเปียกในการขึ้นรูปวัสดุดูดซับ