โครงงานวิทยาศาสตร์เรื่องผลของระยะเวลาต่อการเสื่อมสลายของเนื้อเยื่อปลายรากผมที่ถูกฝังในดินเพื่อการประยุกต์ในเชิงนิติวิทยาศาสตร์

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
  • ญาณิน หาญใจ

  • ลภัสรด เพ็ชรรัตน์

  • เจนนิสา เพิ่มพูล

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนเมืองถลาง

รางวัลการประกวดโครงงานวิทยาศาสตร์

ม.ต้น เหรียญเงิน ภาคใต้

คำสำคัญ (keywords) ของโครงงาน
  • n-DNA

  • นิติวิทยาศาสตร์

  • ผมการทดลอง

  • เนื้อเยื่อการเสื่อมสลาย

ประเภทโครงงานวิทยาศาสตร์

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานเรื่องนี้ได้ทำการทดลองฝังเนื้อเยื่อปลายรากผมโดยทำการฝังไว้ในดินกลางแดดและดินที่ร่มเป็นระยะเวลา 1 2 4 7 9 15 และ 30 วัน ศึกษาลักษณะการเสื่อมสลายของเนื้อเยื่อปลายรากผมภายใต้กล้อง จุลทรรศน์ และทำการถ่ายภาพ ผลการทดลองพบว่า หลังจากฝังดินไว้กลางแดดเป็นเวลา 1 วัน เนื้อเยื่อปลายรากผมยังคงอยู่ แต่มีลักษณะเหี่ยวย่น เนื้อเยื่อส่วนน้อยเท่านั้นที่ถูกย่อยสลายไป ในวันที่ 2 เนื้อเยื่อปลายรากผมส่วนใหญ่ประมาณ 60% เริ่มสลายหายไป ในวันที่4 เริ่มสลายจนถึงชั้นแกนผม (medulla) และชั้นแกนผมเริ่มฉีกขาดเป็นเส้น เมื่อถึง 30 วันชั้นแกนผมเริ่มฉีกขาดเป็นเส้นๆเพิ่มมากขึ้นจนกระทั่งแกนผมมีขนาดเล็กลง และหลังจากฝังไว้ในดินร่มเป็นเวลา 1 วัน พบว่าไม่ปรากฏเนื้อเยื่อรากผม ซึ่งสลายไป ในวันที่ 2 เนื้อเยื่อปลายรากผมมีลักษณะพองคล้ายฟองน้ำ วันที่ 4 เริ่มฉีกขาดเป็นเส้นจนถึงแกนผม (medulla) และวันที่ 30 เนื้อเยื่อชั้นแกนผมย่อยสลายไปกระทั่งถึงแกนผม จากการเปรียบเทียบพบว่าเส้นผมที่ถูกฝังในดินร่ม 1 วัน ซึ่งไม่ปรากฏเนื้อเยื่อปลายรากผมจึงคาดว่าน่าจะไม่สามารถนำไปตรวจหาสารพันธุกรรม n-DNA ได้ ต่างกับเส้นผมที่ถูกฝังกลางแดด 2 วัน ซึ่งยังมีเนื้อเยื่อคาดว่ายังสามารถนำไปตรวจหาสารพันธุกรรม n-DNA ได้ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในงานทางนิติวิทยาศาสตร์ได้ในกรณีที่จะต้องประเมินวัตถุพยานชนิดเส้นผมตกหล่นในที่เกิดเหตุก่อนการส่งตรวจสารพันธุกรรม