การกราบไหว้

การไหว้เป็นอาการที่แสดงทางกาย จะต้องทำให้ถูกระเบียบของการไหว้เพื่อคารวะต่อวัตถุที่นึกน้อมเป็นอารมณ์นั้น ในเบื้องต้นตั้งกายให้ตรง จะนั่งท่าไหนก็นั่งให้ตรง จะยืนก็ยืนให้ตรง แล้วประนมมือนิ้วทุกนิ้วให้ชิดกันและเหยียดตรง ไม่ทำหงิก ๆ งอ ๆ ไม่ให้นิ้วสอดกัน ขณะประนมมือนั้นควรวางให้ถูกที่ ไม่ควรเอาวางไว้ที่พุง หรือเอาขึ้นจ่อที่ปาก ควรวางระหว่างทรวงอก จึงจะถูกต้องด้วยเหตุผล เพราะในทรวงอกของเรามีหัวใจ หัวใจเป็นของเหมาะที่จะบูชาพระ การประนมมือคือวัตถุแทนดวงใจ ตรงกับโคลงที่ว่า มโนมอบพระผู้เสวยสวรรค์ ดังนี้เป็นระเบียบการไหว้

ต่อไปถึงคราวกราบ การกราบนั้นกราบเวลานั่งไหว้ และการนั่งก็นิยมนั่งคุกเข่า ส้นเท้าทั้งสองชิดกัน เข่าทั้งสองจดพื้น ประนมมือแค่หว่างอก ขณะก้มลงกราบพยายามกดให้คางชิดกันอยู่กับเท้า ไม่ควรเผยอขึ้นจนน่าเกลียด แล้วกราบลงด้วยเบญจางคประดิษฐ์ แปลว่าประดิษฐานครบองค์ห้า คือให้เข่าทั้งสอง ฝ่ามือทั้งสอง หน้าผากหนึ่ง รวมเป็นห้า จดลงถึงพื้น มีวิธีทำดังนี้ ยกมือที่ประนมนั้นขึ้นจดที่หน้า กราบลงไปพร้อมกับศีรษะ เมื่อจะถึงพื้นแยกฝ่ามือออกจากกัน กราบลงไปกับพื้น และปลายศอกทั้งสองจดกับเข่าทั้งสอง นี้เป็นระเบียบการไหว้พระ เมื่อเสร็จไหว้พระกราบพระแล้ว จะนั่งราบเพื่อสวดมนต์ต่อไปก็ได้