เสภาเรื่องขุนช้างขุนแผน เล่ม ๑

กวีหลายท่านร่วมกันแต่ง

นางศรีประจันสอนนางพิมพิลาไลย (วันทอง) เรื่องคู่ครอง ตอนจะส่งตัวให้พลายแก้ว (ขุนแผน)

ครานั้นท่านยายศรีประจันครั้นถ้วนสามวันหาช้าไม่
ประโลมกอดลูกน้อยกลอยใจด้วยไม่รู้กลมารยา
โอ้เจ้าพิมนิ่มนวลของแม่เอ๋ยเจ้าไม่เคยให้ชายเสน่หา
ร้อยชั่งจงฟังคำมารดานี่คู่เคยของเจ้ามาแต่ก่อนแล้ว
ร้อยคนพันคนไม่คลายใจจำเพาะเจาะได้เจ้าพลายแก้ว
แม่เลี้ยงไว้ไม่ให้อันใดแพวแต่แมวไม้แประหนึ่งไม่ต้องตัว
ครั้นเติบใหญ่จะไปเสียจากอกแม่วิตกอยู่ด้วยเจ้าจะเลี้ยงผัว
ฉวยพลาดทำผิดแม่คิดกลัวอย่าทำชั่วชั้นเชิงให้ชายชัง
เนื้อเย็นเจ้าเป็นซึ่งแม่เรือนทำให้เหมือนแม่สอนมาแต่หลัง
เข้านอกออกในให้ระวังลุกนั่งนอบนบแก่สามี
อย่าหึงหวงจ้วงจาบประจานเจินอย่าก่อเกินก่อนผัวไม่พอที่
แม่เลี้ยงมาหวังว่าจะให้ดีจงเป็นศรีสวัสดิ์สุขทุกเวลา