เล่มที่ 74
ส่วนที่ 95
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 95 อ้างอิง: Book 74, Section 95 ประเภท: section
เนื้อหา
บทว่า ปฏิมุญฺจติ คือสวม. บทว่า ปาปา ปาปาตโร โหติ ชื่อว่า เป็นผู้ลามกกว่าผู้ลามก. บทว่า สมฺปตฺโต ยมสาธนํ คือผู้นั้นชื่อว่าตก อุสสทนรกอันเป็นที่ที่พระยายมบังคับบัญชา. บทว่า ยญฺหิ ยาเจ คือ พระโพธิสัตว์ตรัสว่าผู้ขอ ขอสิ่งใด. แม้ผู้ให้ก็ควรให้สิ่งนั้น. ไม่ให้สิ่งที่เขา ไม่ได้ขอ. ก็พราหมณ์นี้ขอดวงตากะเรา ไม่ขอทรัพย์มีแก้วมุกดาเป็นต้น เราจักให้สิ่งที่พราหมณ์ขอ. ลำดับนั้น ชนทั้งหลายทูลถามพระโพธิสัตว์ว่า ข้าแต่พระองค์ พระ- องค์ทรงปรารถนาอะไรในอายุเป็นต้น จึงพระราชทานพระเนตร. พระมหา- บุรุษตรัสว่า เรามิได้ให้เพราะปรารถนาสมบัติในปัจจุบันหรือในภพหน้า. ที่ แท้นี้เป็นทางเก่าแก่ที่พระโพธิสัตว์ทั้งหลายประพฤติสะสมกันมา คือการ บำเพ็ญทานบารมี. สมดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า :- ข้าแต่ท่านผู้เป็นจอมชนพระองค์ปรารถนา อะไรหนอ จึงทรงให้ อายุ วรรณะ สุขะ พละ. จริงอยู่ พระราชาผู้ยอดเยี่ยมกว่าชนใน แคว้นสีพี พระราชทานพระเนตร เพราะเหตุ แห่งปรโลกได้อย่างไร. เราไม่ให้ดวงตานิเพราะหวังยศ ไม่ ปรารถนาบุตร ไม่ปรารถนาทรัพย์ ไม่ปรารถนา แว่นแคว้น อนึ่ง ธรรมของสัตบุรุษทั้งหลาย เป็นธรรมเก่าอันบัณฑิตประพฤติกันมาแล้ว. ใจของเรายินดีในการให้ ด้วยประการ- ฉะนี้แล.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ