พระอภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณี เล่ม ๑ ภาค ๑
เรานั้นอันเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ชมเชยสรรเสริญแล้ว สมาทานธรร...
หมวดหมู่: พระอภิธรรมปิฎก ประเภทเนื้อหา: อภิธรรม ลำดับที่: 79
เนื้อหา
เรานั้นอันเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ชมเชยสรรเสริญแล้ว สมาทานธรรมทั้ง ๑๐ เมื่อจะบำเพ็ญธรรมเหล่านั้นให้บริบูรณ์ จึง เข้าไปสู่ป่าใหญ่ ( ป่าหิมพานต์ ) ในกาล นั้นแล. จบสุเมธกถา ชาวรัมมนครเหล่านั้น อังคาสพระ- โลกนายกพร้อมทั้งหมู่สงฆ์ ในกาลนั้นแล้ว พากันเข้าถึงพระศาสดาพระนามว่า ทีปังกร พระองค์นั้นเป็นสรณะแล้ว พระตถาคตเจ้า พระนามว่าทีปังกร ทำชนบางเหล่าให้ตั้งอยู่ ในสรณาคมน์ บางเหล่าให้ตั้งอยู่ในศีล ๕ บางเหล่าตั้งอยู่ในศีล ๑๐ อันประเสริฐ ให้ สามัญผล ๔ อันเป็นผลสูงสุดแก่ชนบางพวก ให้ธรรมอันไม่มีธรรมอื่นเสมอ คือปฏิสัม- ภิทา ๔ แก่ชนบางพวก พระนราสภทรง ประทานสมาบัติอันประเสริฐ ๘ แก่ชน บางเหล่า ประทานวิชชา ๓ และอภิญญา ๖ แก่ชนบางเหล่า พระมหามุนี พระนามว่า ทีปังกรพุทธเจ้า ตรัสโอวาทประชุมชนด้วย ความเพียร ได้ยังคำสั่งสอนของพระองค์ผู้ เป็นโลกนาถให้แพร่หลายแล้วด้วยความ พากเพียร พระพุทธเจ้าทีปังกร ทรงมี ลักษณะมีพระหนุใหญ่ และลำพระศองาม สมลักษณะ ยังประชุมชนให้ข้ามพ้นทุคติ พระมหามุนีทรงเห็นชนผู้ควรตรัสรู้ใน หนทางแม้ตั้งแสนโยชน์ ก็เสด็จไปยังชนนั้น ให้ตรัสรู้โดยพลัน. ศาสนาของพระทีปังกรนั้น ในการ ตรัสรู้ครั้งแรกของหมู่สัตว์ ได้มีประมาณถึง ร้อยโกฏิ ในครั้งที่สองมีประมาณเก้าสิบโกฏิ ในครั้งที่สาม พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมที่ ดาวดึงส์พิภพ ได้มีการตรัสรู้ของเทพยดา ถึงเก้าหมื่นโกฏิ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน