เล่มที่ 65
บทว่า ตณฺหาสงฺขาเตน ได้แก่ ส่วนแห่งตัณหา
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 336
เนื้อหา
บทว่า ตณฺหาสงฺขาเตน ได้แก่ ส่วนแห่งตัณหา. บทว่า สงฺขา สงฺขาตํ โดยความเป็นอย่างเดียวกันเหมือนในข้อ ความว่า ก็ส่วนแห่งความเนิ่นช้า มีตัณหาเป็นเหตุ เป็นต้น. บทว่า สีมกตํ ได้แก่ เว้นจากโทษที่ไม่มีขอบเขต. บทว่า มริยาทกตํ ความว่า ดุจในข้อความว่า พึงสมมติสีมามี- โยชน์ ๑ เป็นอย่างยิ่ง เป็นต้น. บทว่า โอธิกตํ ได้แก่ เว้นจากโทษที่ไม่มีกำหนดถ้อยคำดุจต้นไม้ ที่อยู่ในระหว่างแดนซึ่งกำหนดไว้. บทว่า ปริยนฺตกตํ ได้แก่ กำหนดไว้ คือ ทำที่สุดรอบว่า ต้นไม้ ที่อยู่ในระหว่างแดนเป็นสาธารณะของทั้งสองฝ่าย ทำให้เป็นเหมือนแถว ต้นตาลที่เนื่องเป็นอันเดียวกัน. บทว่า ปริคฺคหิตํ ได้แก่ ถือเอาโดยอาการทั้งปวง พ้นที่ผู้อื่น อาศัยแม้ในระหว่างกาล. บทว่า มมายิตํ ได้แก่ ทำอาลัยเหมือนเสนาสนะของภิกษุผู้เข้า จำพรรษา. บทว่า อิทํ มม ได้แก่ ตั้งอยู่ในที่ใกล้. บทว่า เอตํ มม ได้แก่ ตั้งอยู่ในที่ไกล. บทว่า เอตฺตกํ ได้แก่ กำหนดบริขาร ดุจในข้อความว่า แม้ เพียงเท่านี้ก็ไม่พึงกล่าวตอบ. บทว่า เอตฺตาวตา เป็นการกำหนดด้วยนิบาต แม้ในอรรถว่า กำหนด ดุจในข้อความว่า ดูก่อนมหานาม ด้วยคำเพียงเท่านี้แล. บทว่า เกวลมฺปิ มหาปวึ ได้แก่ แผ่นดินใหญ่เเม้ทั้งสิ้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน