เล่มที่ 64
ขับร้องเพลงอันไพเราะ จับใจ กล่อมปุณณกยักษ์อยู่ในปราสาทนั้น พ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 242
เนื้อหา
นารีทั้งหลายผู้ประดับประดางดงาม ดัง เทพอัปสรในเทวโลก ฟ้อนรำขับร้องเพลงอันไพเราะ จับใจ กล่อมปุณณกยักษ์อยู่ในปราสาทนั้น พระมหา- สัตว์ผู้รักษาธรรม รับรองปุณณกยักษ์ด้วยนางบำเรอที่ น่ายินดี ทั้งข้าวและน้ำ แล้วคิดถึงประโยชน์ส่วนตน ได้เข้าไปในสำนักของภรรยาในกาลนั้น ได้กล่าวกะ ภรรยาผู้ลูบไล้ด้วยจุรณจันทน์และของหอม มีผิวพรรณ ผุดผ่องดุจแต่งทองชมพูนุทว่า ดูก่อนนางผู้เจริญ ผู้ มีดวงตาอันแดงงาม มานี่เถิด จงเรียกบุตรธิดามาฟัง คำสั่งสอน นางอโนชาได้ฟังคำของสามีแล้ว ได้กล่าว กะลูกสะใภ้ผู้มีเล็บแดง มีตาอันงามว่า ดูก่อนผู้มีผิว พรรณดังดอกนิลุบลเจ้าจงไปเรียกบุตรและธิดาของเรา ผู้แกล้วกล้าสามารถเหล่านั้นมา พระมหาสัตว์ผู้รักษาธรรม ได้จุมพิต บุตรธิดาผู้มาแล้วนั้นที่กระหม่อม ไม่หวั่นไหว ครั้น เรียกบุตรธิดามาพร้อมแล้วได้กล่าวสั่งสอนว่า พระ ราชาในพระนครอินทปัตตะนี้ พระราชทานพ่อให้แก่ มาณพแล้ว พ่อพึงมีความสุขของตนเองได้เพียง ๓ วัน ตั้งแต่วันนี้ไป พ้นจากนั้นไป พ่อก็ต้องเป็นไปใน อำนาจของมาณพนั้น เขาจะพาพ่อไปตามที่เขา ปรารถนา ก็พ่อมาเพื่อสั่งสอนลูกทั้งหลาย พ่อยังไม่ได้ ทำเครื่องป้องกันให้แก่ลูกทั้งหลายแล้ว จะพึงไปได้ อย่างไร ถ้าว่าพระราชาผู้ปกครองกุรุรัฐ ผู้มีพระราช สมบัติอันน่าใคร่เป็นอันมาก ทรงต้องการกัลยาณมิตร จะพึงตรัสถามลูกทั้งหลายว่า เมื่อก่อนเจ้าทั้งหลาย ย่อมรู้เหตุเก่าๆ อะไรบ้าง พ่อของเจ้าทั้งหลายได้พร่ำ สอนอะไรไว้ในกาลก่อนบ้าง ถ้าแหละพระราชาจะพึง มีพระราชโองการตรัสว่า เจ้าทั้งปวงเป็นผู้มีอาสนะ เสมอกันกับเรา ในราชสกุลนี้มนุษย์คนไรซึ่งจะมีชาติ สกุลสมควรกับพระราชาไม่มี ลูกทั้งหลายพึงถวาย บังคมกราบทูลอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ พระองค์อย่าได้รับสั่งอย่างนั้นเลยพระเจ้าข้า เพราะ ข้อนี้มิใช่ธรรมเนียม ขอเดชะ ข้าพระองค์ทั้งหลาย มีชาติต่ำต้อย ไม่สมควรมีอาสนะเสมอด้วยพระองค์ผู้ สูงศักดิ์ เหมือนสุนัขจิ้งจอกผู้มีชาติต่ำต้อย จะพึงมี อาสนะเสมอด้วยพระยาไกรสรราชสีห์อย่างไรได้ พระเจ้าข้า.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน