เล่มที่ 60
ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระปรีชาอัน ประเสริฐ พระองค์ทรงสอดลูกศรอั...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 268
เนื้อหา
ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระปรีชาอัน ประเสริฐ พระองค์ทรงสอดลูกศรอันมีปีก อันจะ กำจัดความแกล้วกล้าของปรปักษ์ได้เข้าในแล่งแล้ว จะทรงลังเลอะไรอยู่อีกเล่า ลูกศรที่ทรงยิงไปแล้วต้อง ฆ่าละมั่งได้ทันที ละมั่งนี้คงเป็นพระกระยาหารของ พระราชาได้โดยแท้. ดูก่อนพราหมณ์ แม้เราจะรู้แจ้งชัด ความข้อนี้ว่า เนื้อเป็นอาหารของกษัตริย์ ก็แต่ว่า เราจะบูชาคุณ ที่ละมั่งนี้ได้ทำไว้แก่เราในครั้งก่อน เพราะเหตุนั้น เราจึงไม่ฆ่าละมั่งนี้. ข้าแต่พระมหาราชาผู้เป็นใหญ่แห่งทิศ นั่นมิใช่เนื้อ นั่นคือท้าวสักกะผู้เป็นใหญ่กว่าอสูร ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมมนุษย์ พระองค์จงทรงฆ่า ท้าวสักกเทวราชนั้นเสีย แล้วจะได้เป็นใหญ่ในหมู่ อมรเทพ. ข้าแต่พระราชาผู้องอาจ ประเสริฐกว่า นรชน ถ้าว่าพระองค์ยังทรงลังเลที่จะฆ่าละมั่งซึ่งเป็น พระสหาย พระองค์พร้อมด้วยพระราชโอรส และ พระราชชายา จักต้องไปยังเวตรณีนรกของพญายม. เราชาวชนบททั้งหมด ลูกเมียและหมู่ สหาย จะพากันไปยังเวตรณีนรก ของพญายมนั้นก็ ตาม ถึงกระนั้น เราจะไม่ฆ่าผู้ที่ให้ชีวิตเราเป็นอันขาด. ดูก่อนมหาพราหมณ์ ละมั่งตัวนี้ทำคุณ แก่เราเมื่อคราวถึงความยาก ตัวคนเดียวในป่าเปลี่ยว แสนร้าย เราระลึกได้อยู่ถึงบุรพกิจเช่นนั้น ที่ละมั่ง ตัวนี้กระทำแก่เรา รู้คุณอยู่จะพึงฆ่าอย่างไรได้เล่า.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน