เล่มที่ 60
บุรุษพึงพยายามร่ำไป บัณฑิตไม่พึง เบื่อหน่าย เราเห็นตนอยู่ว่า...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 267
เนื้อหา
บุรุษพึงพยายามร่ำไป บัณฑิตไม่พึง เบื่อหน่าย เราเห็นตนอยู่ว่า ได้รับความช่วยเหลือให้ ขึ้นจากน้ำสู่บกได้. นรชนผู้มีปัญญา แม้ตกอยู่ในกองทุกข์ ก็ไม่ควรตัดความหวังในอันจะมาสู่ความสุข เพราะว่า ผัสสะอันไม่เกื้อกูลและเกื้อกูลมีมาก คนที่ไม่ใฝ่ฝันถึง เลยก็ต้องเข้าถึงความตาย. สิ่งที่ไม่ได้คิดไว้ย่อมมีได้บ้าง สิ่งที่คิด ไว้ย่อมพินาศไปบ้าง โภคะทั้งหลายของสตรีหรือบุรุษ จะสำเร็จได้ด้วยความคิดนึกไม่มีเสีย. เมื่อก่อนพระองค์เสด็จติดตามละมั่ง ตัวใดไปตกเหวที่ซอกเขา พระองค์ทรงพระชนม์สืบ มาได้ ด้วยความบากบั่นของละมั่งตัวนั้น ตัวมีจิตไม่ ท้อแท้. ละมั่งตัวใดพยายามเอาก้อนหินถมเหว ช่วยพระองค์ขึ้นจากเหวลึกยากที่จะขึ้น ปลดเปลื้อง พระองค์ ผู้เข้าถึงกองทุกข์เสียจากปากมฤตยู พระองค์ กำลังตรัสถึงละมั่งตัวนั้นซึ่งมีจิตไม่ท้อแท้. ดูก่อนพราหมณ์ เมื่อคราวนั้น ท่าน ได้อยู่ในที่นั้นด้วยหรือ หรือว่าใครได้บอกเรื่องนี้แก่ ท่าน ท่านเป็นผู้เปิดเผยข้อที่เคลือบคลุม เห็นเรื่อง ได้ทั้งปวงละสิหนอ ความรู้ของท่านมีกำลัง เห็น ปรุโปร่งหรืออย่างไร. ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมประชาชน เมื่อคราวนั้น ข้าพระองค์หาได้อยู่ในที่นั้นไม่ และ ใครก็มิได้บอกเรื่องนั้นแก่ข้าพระองค์เลย แต่ว่านัก- ปราชญ์ทั้งหลาย ย่อมนำเนื้อความแห่งบทคาถาที่ พระองค์ทรงภาษิตแล้วมาใคร่ครวญดู.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน