เล่มที่ 49
แน่ะบุรุษเลวทราม การที่ท่านมีปากเบี้ยว ตาทั้ง ๒ ทะเล้นเป็นกา...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 166
เนื้อหา
แน่ะบุรุษเลวทราม การที่ท่านมีปากเบี้ยว ตาทั้ง ๒ ทะเล้นเป็นการชอบแล้ว เพราะท่านได้ ทำการบุ้ยปากต่อทานของผู้อื่น ก็ไฉน อสัยห- เศรษฐีเมื่อจะให้ทาน จึงได้มอบข้าว น้ำ ของเคี้ยว ผ้า และเสนาสนะ ให้ผู้อื่นจัดแจง ก็เราไปจาก ที่นี้ถึงทวารกะนครแล้ว จักเริ่มให้ทานที่นำความ สุขมาให้แก่เราแน่แท้ เราจักให้ข้าว น้ำ ผ้า เสนา- สนะ บ่อน้ำ สระน้ำ และสะพานทั้งหลายในที่เดิน ลำบากให้เป็นทาน ก็อังกุรพาณิชกลับจากทะเล ทรายไปถึงทวารกะนครแล้ว ได้เริ่มให้ทานอัน นำความสุขมาให้ตน ได้ให้ข้าว น้ำ ผ้า เสนา- สนะ บ่อน้ำ สระน้ำ ด้วยจิตอันเลื่อมใส. ช่างกัลบก พ่อครัว ชาวมคธ พากันป่าว ร้องในเรือนของอังกุรพาณิชนั้น ทั้งในเวลาเย็น ทั้งในเวลาเช้าทุกเมื่อว่า ใครหิวจงมากินตาม ชอบใจ ใครกระหายจงมาดื่มตามชอบใจ ใคร จักนุ่งห่มผ้าจงนุ่งห่ม ใครต้องการพาหนะสำหรับ เทียมรถ จงเทียมพาหนะในคู่แอกนี้ ใคร ต้องการ ร่มจงเอาร่มไป ใครต้องการของหอม จงมาเอา ของหอมไป ใครต้องการดอกไม้จงมาเอาดอกไม้ ไป ใครต้องการรองเท้า จงมาเอารองเท้าไป มหาชนย่อมรู้เราว่า อังกุระนอนเป็นสุข ดูก่อน สินธุมาณพ เรานอนเป็นทุกข์ เพราะไม่ได้เห็น พวกยาจก มหาชนรู้เราว่า อังกุระนอนเป็นสุข ดูก่อนสินธุมาณพ เรานอนเป็นทุกข์ ในเมื่อ วณิพกมีน้อย.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน