เล่มที่ 49
ได้ยินว่า ท่านไม่ได้ให้ทานแก่ใคร ๆ ด้วย หรือทั้งสองของตน เป็...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 165
เนื้อหา
ได้ยินว่า ท่านไม่ได้ให้ทานแก่ใคร ๆ ด้วย หรือทั้งสองของตน เป็นแต่เพียงอนุโมทนาทาน ของคนอื่น ยกมือชี้บอกทางให้ เพราะเหตุนั้น ฝ่ามือของท่านจึงให้สิ่งที่น่าใคร่ เป็นที่ไหลออก แห่งวัตถุมีรสอร่อย ผลบุญย่อมสำเร็จที่ฝ่ามือ ของท่านเพราะพรหมจรรย์นั้น ข้าแต่ท่านผู้เจริญ อสัยหเศรษฐีผู้เลื่อมใสได้ให้ทานด้วยมือทั้งสอง ของตน ละร่างกายมนุษย์แล้ว ไปทางทิศไหน หนอ. เราไม่รู้ทางไปหรือทางมาของอสัยห- เศรษฐี ผู้เป็นเจ้าของแห่งทาน ผู้มีรัศมีซ่านออก จากตน แต่เราได้ฟังมาในสำนักของท้าวเวสวัณ ว่า อสัยหเศรษฐี ถึงความเป็นสหายแห่งท้าว- สักกะ. บุคคลควรทำความดีแท้ ควรให้ทานตาม สมควร ใครได้เห็นฝ่ามืออันให้สิ่งที่น่าใคร่แล้ว จักไม่ทำบุญเล่า เราไปจากที่นี้ถึงทวารกะนคร แล้ว จักรีบให้ทานอันจักนำความสุขมาให้เรา แน่แท้ เราจักให้ข้าว น้ำ ผ้า เสนาสนะ บ่อน้ำ สระน้ำ และสะพานในที่เดินยากเป็นทาน. เพราะเหตุไร นิ้วมือของท่านจึงงอหงิก ปากของท่านจึงเบี้ยว และนัยน์ตาทะเล้นออก ท่านได้ทำบาปกรรมอะไรไว้. เราอันคฤหบดีตั้งไว้ในการให้ทาน ในโรง ทานของคฤหบดี ผู้มีอังคีรส ผู้มีศรัทธา เป็น ฆราวาส ผู้ครอบครองเรือน เห็นยาจกผู้มีความ ประสงค์ด้วยโภชนะ มาที่โรงทานนั้น ได้หลีก ไปทำการบุ้ยปากอยู่ ณ ที่ข้างหนึ่ง เพราะกรรม นั้น นิ้วของเราจึงงอหงิก ปากของเราจึงเบี้ยว นัยน์ตาทะเล้นออกมา เราได้ทำบาปกรรมนั้นไว้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน