เล่มที่ 47
ชรา โสกะและปริเทวะได้อย่างไรหนอ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นมุนี ขอพ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 733
เนื้อหา
ม. ข้าพระองค์ ได้ทูลถามความ ข้อใด พระองค์ก็ทรงแสดงความข้อนั้นแก่ ข้าพระองค์แล้ว ข้าพระองค์ขอทูลถามความ ข้ออื่นอีก ขอเชิญพระองค์จงตรัสบอกความ ข้อนั้นเถิด นักปราชญ์ทั้งหลายย่อมข้ามโอฆะ ชาติ ชรา โสกะและปริเทวะได้อย่างไรหนอ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นมุนี ขอพระองค์จงตรัส พยากรณ์ธรรมอันเป็นเครื่องข้ามโอฆะให้ สำเร็จประโยชน์ แก่ข้าพระองค์เถิด เพราะ ว่าธรรมนี้ พระองค์ทรงทราบชัดแล้วด้วย ประการนั้น. พระ: ดูก่อนเมตตคู เราจักแสดงธรรม แก่ท่านในธรรมที่เราได้เห็นแล้ว เป็นธรรม ประจักษ์แก่ตน ที่บุคคลทราบชัดแล้ว พึง เป็นผู้มีสติ ดำเนินข้ามตัณหาอันซ่านไป ในอารมณ์ต่าง ๆ ในโลกเสียได้. ม. ข้าแต่พระองค์ผู้แสวงหาคุณอัน ใหญ่ ก็ข้าพระองค์ยินดีอย่างยิ่ง ซึ่งธรรม อันสูงสุดที่บุคคลทราบชัดแล้ว เป็นผู้มีสติ พึงดำเนินข้ามตัณหาอันซ่านไปในอารมณ์ ต่าง ๆ ในโลกเสียได้. พระ: ดูก่อนเมตตคู ท่านรู้ชัดซึ่งส่วน อย่างใดอย่างหนึ่งในส่วนเบื้องบน ในส่วน เบื้องต่ำ และแม้ในส่วนเบื้องขวางคือท่าม กลาง จงบรรเทาความเพลิดเพลินและความ ยึดมั่นและวิญญาณในส่วนเหล่านั้นเสีย จะ ไม่พึงตั้งอยู่ในภพ. ภิกษุผู้มีธรรมเป็นเครื่องอยู่อย่างนี้ มีสติ ไม่ประมาท ได้รู้แจ้งแล้วเที่ยวไปอยู่ ละความถือมั่นว่าของเราได้แล้ว พึงละทุกข์ คือ ชาติ ชรา โสกะ และปริเทวะในอัตภาพ นี้เสีย.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน