เล่มที่ 47
ได้กล่าวว่า พราหมณ์นั้นไม่รู้จักศีรษะ เป็นผู้หลอกลวง ต้องการ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 706
เนื้อหา
เทวดาผู้ปรารถนาประโยชน์ เห็น พราหมณ์พาวรีมีทุกข์สะดุ้งหวาดหวั่น จึง เข้าไปหาพราหมณ์พาวรีแล้วได้กล่าวว่า พราหมณ์นั้นไม่รู้จักศีรษะ เป็นผู้หลอกลวง ต้องการทรัพย์ไม่มีความรู้ในธรรมเป็นศีรษะ และธรรมเป็นเหตุให้ศีรษะตกไป. พราหมณ์พาวรีถามว่า บัดนี้ ท่านรู้จักข้าพเจ้า ข้าพเจ้า ถามท่านแล้วขอท่านจงบอกธรรมเป็นศีรษะ และธรรมเป็นเหตุให้ศีรษะตกไป แก่ข้าพเจ้า เถิด ข้าพเจ้าจะฟังคำของท่าน. เทวดาตอบว่า แม้เราก็ไม่รู้ธรรมเป็นศีรษะ และ ธรรมเป็นเหตุให้ศีรษะตกไป เราไม่ความรู้ ในธรรมทั้ง ๒ นี้ ปัญญาเป็นเครื่องเห็นธรรม อันเป็นศีรษะและธรรมเป็นเหตุให้ศีรษะตก ไป ย่อมมีแก่พระชินเจ้าทั้งหลาย. พราหมณ์พาวรีถามว่า ก็บัดนี้ ใครเล่าในปฐพีมณฑลนี้ ย่อม รู้ ดูก่อนเทวดา ขอท่านจงบอกบุคคลผู้รู้ ธรรมเป็นศีรษะ และธรรมเป็นเหตุให้ศีรษะ ตกไปนั้นแก่ข้าพเจ้าเถิด. เทวดาตอบว่า ดูก่อนพราหมณ์ พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ศากยบุตรลำดับพระวงศ์ของพระเจ้าโอก- กากราช มีพระรัศมีรุ่งเรือง เป็นนายกของ โลก เสด็จออกผนวชจากพระนครกบิลพัสดุ์ เป็นผู้ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง ทรงถึงฝั่งแห่ง ธรรมทั้งปวง ทรงบรรลุอภิญญาและทศพล ญาณครบถ้วน ทรงมีพระจักษุในสรรพธรรม ทรงบรรลุธรรมเป็นที่สิ้นไปแห่ง ธรรมทั้งปวง ทรงน้อมไปในธรรมเป็นที่สิ้น อุปธิ พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นตรัสรู้ แล้วในโลก มีพระจักษุ ทรงแสดงธรรม ท่านจงไปทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์ นั้นเถิด พระองค์จักตรัสพยากรณ์ข้อความ นั้นแก่ท่าน.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน