เล่มที่ 47
เมื่อตนอันผัสสะถูกต้องแล้ว ใน กาลใด ในกาลนั้น ภิกษุไม่พึงกระ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 676
เนื้อหา
เมื่อตนอันผัสสะถูกต้องแล้ว ใน กาลใด ในกาลนั้น ภิกษุไม่พึงกระทำความ ร่ำไร ไม่พึงปรารถนาภพในที่ไหน ๆ และ ไม่พึงหวั่นไหวในเพราะอารมณ์ที่น่ากลัว. ภิกษุได้ข้าว น้ำ ของเคี้ยว หรือ แม้ผ้าแล้ว ไม่พึงกระทำการสั่งสมไว้และ เมื่อไม่ได้สิ่งเหล่านั้น ก็ไม่พึงสะดุ้งดิ้นรน. พึงเป็นผู้เพ่งฌาน ไม่พึงโลเลด้วย การเที่ยว พึงเว้นความคะนอง ไม่พึง ประมาท อีกอย่างหนึ่ง ภิกษุพึงอยู่ในที่นั่ง และที่นอนอันเงียบเสียง. ไม่พึงนอนมาก พึงมีความเพียร เสพความเป็นผู้ตื่นอยู่ พึงละเสียให้เด็ดขาด ซึ่งความเกียจคร้าน ความล่อลวง ความ ร่าเริง การเสพเมถุนธรรมกับทั้งการประดับ. ภิกษุผู้นับถือพระพุทธเจ้าว่าเป็นของ เรา ไม่พึงประกอบอาถรรพ์ ตำราทำนายฝัน ทำนายลักษณะ นักขัตฤกษ์ การทำนายเสียง สัตว์ร้อง การทำยาให้หญิงมีครรภ์ และการ เยียวยารักษา. ภิกษุไม่พึงหวั่นไหว เพราะนินทา เมื่อเขาสรรเสริญก็ไม่พึงเห่อเหิม พึงบรรเทา ความโลภ พร้อมทั้งความตระหนี่ ความโกรธ และคำส่อเสียดเสีย. ภิกษุไม่พึงขวนขวายในการซื้อการ- ขายไม่พึงกระทำการกล่าวติเตียนในที่ไหน ๆ และไม่พึงคลุกคลีในชาวบ้าน ไม่พึงเจรจา กะชนเพราะความใคร่ลาภ. ภิกษุไม่พึงเป็นผู้พูดโอ้อวด ไม่ พึงกล่าววาจาประกอบปัจจัยมีจีวรเป็นต้น ไม่ พึงศึกษาความเป็นผู้คะนอง ไม่พึงกล่าว ถ้อยคำเถียงกัน.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน