เล่มที่ 47
ผลไม้สุกงอมแล้ว ชื่อว่าย่อมมีภัย เพราะจะต้องร่วงหล่นลงไปในเว...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 461
เนื้อหา
ผลไม้สุกงอมแล้ว ชื่อว่าย่อมมีภัย เพราะจะต้องร่วงหล่นลงไปในเวลาเช้า ฉัน ใด สัตว์ทั้งหลายผู้เกิดแล้ว ชื่อว่าย่อมมีภัย เพราะจะต้องตายเป็นนิตย์ ฉันนั้น. ภาชนะดินที่นายช่างทำแล้วทุกชนิด มีความแตกเป็นที่สุด แม้ฉันใด ชีวิตของ สัตว์ทั้งหลาย ก็ฉันนั้น ทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ ทั้งคนเขลา ทั้งคนฉลาด ล้วนไปสู่อำนาจ ของมฤตยู มีมฤตยูเป็นที่ไปในเบื้องหน้า ด้วยกันทั้งหมด. เมื่อสัตว์เหล่านั้นถูกมฤตยูครอบงำ แล้ว ต้องไปปรโลก บิดาจะป้องกันบุตรไว้ ก็ไม่ได้ หรือพวกญาติจะป้องกันพวกญาติ ไว้ก็ไม่ได้. ท่านจงเห็น เหมือนเมื่อหมู่ญาติของ สัตว์ทั้งหลายผู้จะต้องตาย กำลังแลดูรำพัน อยู่โดยประการต่าง ๆ สัตว์ผู้จะต้องตายผู้ เดี๋ยวเท่านั้นถูกมฤตยูนำไปเหมือนโคที่บุคคล จะพึงฆ่าถูกนำไปตัวเดียวฉะนั้น ความตาย และความแก่กำจัดสัตว์โลกอยู่อย่างนี้ เพราะ เหตุนั้น นักปราชญ์ทั้งหลายทราบชัดสภาพ ของโลกแล้ว ย่อมไม่เศร้าโศก. ท่านย่อมไม่รู้ทางของผู้มาหรือผู้ไป ไม่เห็นที่สุดทั้งสองอย่าง ถึงจะคร่ำครวญไป ก็ไร้ประโยชน์ ถ้าผู้คร่ำครวญหลงเบียด เบียนตนอยู่ จะยังประโยชน์อะไร ๆ ให้เกิด ขึ้นได้ไซร้ บัณฑิตผู้เห็นแจ้งก็พึงกระทำ ความคร่ำครวญนั้น. บุคคลจะถึงความสงบใจได้ เพราะ การร้องไห้ เพราะความเศร้าโศก ก็หาไม่ ทุกข์ย่อมเกิดแก่ผู้นั้นยิ่งขึ้น และสรีระของ ผู้นั้นก็จะซูบซีด.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน