เล่มที่ 47
ภิกษุนั้นไม่ผิดพลาดด้วยวาจาใจและ การงานแล้ว รู้แจ้งแล้วซึ่งธ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 277
เนื้อหา
ภิกษุนั้น กำจัดเสียแล้วซึ่งความ กำหนัดด้วยอำนาจแห่งความพอใจในความ ยึดถือทั้งหลาย ย่อมไม่เห็นความเป็นสาระ ในอุปธิทั้งหลาย ภิกษุนั้นผู้อันตัณหาและ ทิฏฐิไม่อาศัยแล้ว อันใคร ๆ พึงนำไปไม่ได้ พึงเว้นรอบโดยชอบในโลก. ภิกษุนั้นไม่ผิดพลาดด้วยวาจาใจและ การงานแล้ว รู้แจ้งแล้วซึ่งธรรมโดยชอบ ปรารถนาบทคือนิพพานอยู่ พึงเว้นรอบโดย ชอบในโลก. ภิกษุใดประสบอยู่ ไม่พึงยึดถือว่า เราแม้ถูกด่าก็ไม่พึงผู้โกรธ ได้โภชนะที่ผู้ อื่นให้แล้ว ไม่พึงประมาทมัวเมา ภิกษุนั้น พึงเว้นรอบโดยชอบในโลก ภิกษุละความโลภและภพแล้ว งดเว้น จากการตัดและการจองจำสัตว์อื่น ข้ามพ้น ความสงสัย ไม่มีกิเลสดุจลูกศร พึงเว้น รอบโดยชอบในโลก. ภิกษุรู้แจ้งการปฏิบัติอันสมควรแก่ตน และรู้แจ้งธรรมตามความเป็นจริงแล้วไม่พึง เบียดเบียนสัตว์ไร ๆ ในโลก พึงเว้นรอบ โดยชอบในโลก. ภิกษุใดไม่มีอนุสัย ถอนอกุศลมูล อะไร ๆ ขึ้นได้แล้ว ภิกษุนั้นไม่มีความหวัง ไม่มีตัณหา พึงเว้นรอบโดยชอบในโลก. ภิกษุผู้สิ้นอาสวะ ละมานะได้แล้ว ก้าวล่วงธรรมชาติอันเป็นทางแห่งราคะได้ หมด ฝึกฝนตน ดับกิเลสได้แล้ว มีจิตตั้งมั่น พึงเว้นรอบโดยชอบในโลก.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน