เล่มที่ 44
พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นนายกของโลก แวดล้อม ด้วยภิกษุสงฆ์หมู...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 382
เนื้อหา
สมดังพระดำรัสที่ตรัสไว้ในอปทานว่า ๑< /SUP> พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นนายกของโลก แวดล้อม ด้วยภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ ประทับนั่งอยู่ที่พื้นศิลา อันน่า รื่นรมย์ รุ่งโรจน์ด้วยรัตนะต่าง ๆ ในละแวดป่า อัน ตลบด้วยกลิ่นหอมนานาชนิด ใกล้สระอโนดาต ทรง พยากรณ์บุรพกรรมของพระองค์ในที่นั้นว่า ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลาย จงฟังกรรมที่เราทำแล้ว เราเห็นภิกษุผู้มีปกติอยู่ป่ารูปหนึ่ง ได้ถวายผ้าเก่า เรา ปรารถนาเป็นพระพุทธเจ้า เป็นครั้งแรก เพื่อความ เป็นพระพุทธเจ้าในครั้งนั้น ผลแห่งกรรมคือการ ถวายผ้าเก่า อำนวยผลให้เป็นพระพุทธเจ้า ในกาล ก่อนเราเป็นนายโคบาล ต้อนโคไปเลี้ยง เห็นแม่โค กำลังดื่มน้ำขุ่น จึงห้ามมัน ด้วยวิบากแห่งกรรมนั้น ในภพหลังสุดนี้ เรากระหายน้ำ ก็ไม่ได้ดื่มน้ำตาม ความปรารถนา ในชาติหนึ่งในกาลก่อน เราเป็น นักเลงชื่อมุนาลิ ๒ ได้กล่าวตู่พระปัจเจกพุทธเจ้า นาม ว่า สุรภี ผู้ไม่ประทุษร้าย ด้วยวิบากกรรมนั้น เรา จึงเที่ยวอยู่ในนรกเป็นเวลานาน ได้เสวยทุกขเวทนา หลายพันปี ด้วยเศษกรรมนั้นในภพหลังสุดนี้ เราจึง ได้รับคำกล่าวตู่ เพราะนางสุนทรีเป็นเหตุ เพราะ ๑. ขุ. อป. ๓๒/๔๗๑ ๒. บาลี เป็น ปุนาลิ การกล่าวตู่พระเถระนามว่า นันทะ สาวกของพระ- พุทธเจ้า ผู้ครอบงำอันตรายทั้งปวง เราจึงท่องเที่ยว อยู่ในนรกเป็นเวลานาน เราท่องเที่ยวอยู่ในนรกนาน ถึงหมื่นปี ได้ความเป็นมนุษย์แล้ว ได้รับการกล่าวตู่ มากมาย ด้วยเศษกรรมนั้น นางจิญจมาณวิกา มา กับหมู่คนกล่าวตู่เราด้วยคำอันไม่เป็นจริง เมื่อก่อนเรา เป็นพราหมณ์ชื่อว่า สุตวา มหาชนพากันสักการะ บูชา สอนมนต์ให้กับมาณพ ๕๐๐ คน ในป่าใหญ่ ก็ เราได้เห็นฤาษีผู้น่ากลัว ได้อภิญญา ๕ มีฤทธิ์มาก มาในสำนักของเรา เราจึงกล่าวตู่ฤาษีผู้ไม่ประทุษร้าย โดยบอกกับพวกศิษย์ของเราว่า ฤาษีนี้ บริโภคกาม ครั้นเราบอก พวกมาณพก็เห็นด้วย ลำดับนั้น มาณพ ทั้งหมด เที่ยวภิกษาไปตามตระกูล พากันบอกแก่ มหาชนว่า ฤาษีนี้ บริโภคกาม ด้วยวิบากกรรมนั้น ภิกษุ ๕๐๐ รูปเหล่านี้ ได้รับคำกล่าวตู่ทั้งหมด เพราะ นางสุนทรีเป็นเหตุ ในกาลก่อน เราได้ฆ่าพี่-น้อง ชายต่างมารดากัน เพราะเหตุแห่งทรัพย์ จับโยนลง ในซอกเขาแล้วเอาหินทับถม ด้วยวิบากกรรมนั้น พระเทวทัตจึงกลิ้งหิน สะเก็ดหินจึงกลิ้งมากระทบ นิ้วหัวแม่เท้าเรา ในกาลก่อน เราเป็นเด็ก เล่นอยู่ที่ หนทางใหญ่เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้วจุดไฟเผา ดักไว้ทั่วหนทาง ด้วยวิบากกรรมนั้น ในภพหลังสุด นี้ พระเทวทัต จึงชักชวนนายขมังธนูผู้ฆ่าคน เพื่อ ให้ฆ่าเรา ในกาลก่อน เราเป็นนายควาญช้าง ได้ไส ช้างให้จับพระปัจเจกมุนีผู้สูงสุด ทั้งที่กำลังเที่ยว บิณฑบาตอยู่ ด้วยวิบากกรรมนั้น ช้างนาฬาคิรีเชือก ซับมันดุร้าย วิ่งแล่นเข้าไปในซอกเขาเบื้องหน้าผู้ ประเสริฐ ในกาลก่อน เราเป็นพระราชาชาตินักรบ ฆ่า บุรุษเป็นอันมากด้วยหอก เพราะวิบากกรรมนั้น เรา ถูกไฟไหม้อย่างเหลือทนในนรก ด้วยเศษกรรมนั้น บัดนี้ ไฟนั้นไหม้ผิวหนังที่เท้าของเราทั้งสิ้น เพราะว่า กรรมยังไม่หมดไป ในกาลก่อน เราเป็นเด็กชาว ประมงอยู่ในเกวัฏคาม เห็นคนฆ่าปลาแล้วเกิดความ ดีใจ ด้วยวิบากกรรมนั้น เราจึงปวดศีรษะ เมื่อครั้งพวก เจ้าศากยะลูกเบียดเบียนเพราะถูกเจ้าวิฑูฑภะฆ่า เรา ได้บริภาษพระสาวกทั้งหลายในพระธรรมวินัย ของ พระพุทธเจ้านามว่าปุสสะว่า ท่านจงเคี้ยว จงกินแต่ ข้าวแดง อย่ากินข้าวสาลีเลย ด้วยวิบากกรรมนั้น เราอันพราหมณ์นิมนต์แล้ว อยู่ในเมืองเวรัญชา ใน คราวนั้นบริโภคข้าวแดง ตลอดสามเดือน เมื่อนัก มวยกำลังชกกัน เราได้เบียดเบียนบุตรนักมวยปล้ำ ด้วยวิบากกรรมนั้น เราจึงปวดหลัง เมื่อก่อนเราเป็น หมอรักษาโรค ได้ให้เศรษฐีบุตรถ่ายยา ด้วยวิบาก กรรมนั้น เราจึงเป็นโรคปักขันทิกาพาธ โรคลงแดง เราชื่อว่าโชติปาละได้กล่าวกะพระสุคตเจ้า พระนาม ว่ากัสสปะในคราวนั้นว่า จักมีโพธิมณฑลแต่ที่ไหน โพธิญาณท่านได้ยากอย่างยิ่ง ด้วยวิบากกรรมนั้น เรา ได้กระทำกรรมที่ทำได้ยากเป็นอันมาก ที่ตำบลอุรุ- เวลาเสนานิคม ๖ พรรษา แต่นั้นจึงได้บรรลุพระ- โพธิญาณ แต่เราก็มิได้บรรลุพระโพธิญาณด้วยทางนี้ เราอันบุรพกรรมตักเตือนแล้ว จึงแสวงหาโดยทางผิด บัดนี้ เราเป็นผู้สิ้นบุญสินบาปแล้ว เว้นจากความเร่า- ร้อนทั้งปวง ไม่มีความเศร้าโศก ไม่มีความคับแค้น ดับสนิทหาอาสวะมิได้ พระชินเจ้าทรงบรรลุพลัง แห่งอภิญญาทั้งปวง ทรงพยากรณ์โดยหวังประโยชน์ แก่ภิกษุสงฆ์ ที่สระใหญ่ ชื่อ อโนดาต ด้วยประการ ฉะนี้แล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน