เล่มที่ 43
ส่วนที่ 332
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 332
เนื้อหา
๑๖. ผู้ใด ไม่ประทุษร้าย อดกลั้นซึ่งคำด่าและ การตีและการจองจำได้ เราเรียกผู้นั้น ซึ่งมีกำลังคือ ขันติ มีหมู่พลว่า เป็นพราหมณ์. ๑๗. เราเรียกผู้ไม่โกรธ มีวัตร มีศีล ไม่มีตัณหา เครื่องฟูขึ้น ผู้ฝึกแล้ว มีสรีระในที่สุดนั้นว่า เป็น พราหมณ์. ๑๘. ผู้ใด ไม่ติดอยู่ในกามทั้งหลาย เหมือนน้ำ ไม่ติดอยู่บนใบบัว เหมือนเมล็ดพันธุ์ผักกาดไม่ตั้ง อยู่บนปลายเหล็กแหลมฉะนั้น เราเรียกผู้นั้นว่า เป็น พราหมณ์. ๑๙. ผู้ใด ในศาสนานี้แล รู้ชัดความสิ้นไปแห่ง ทุกข์ของตน เราเรียกผู้นั้น ซึ่งมีภาระอันปลงแล้ว ผู้พรากได้แล้วว่า เป็นพราหมณ์. ๒๐. เราเรียกผู้มีปัญญาลึกซึ้ง เป็นปราชญ์ ฉลาดในทางและมิใช่ทาง บรรลุประโยชน์สูงสุดนั้น ว่า เป็นพราหมณ์. ๒๑. เราเรียกบุคคลผู้ไม่เกี่ยวข้องด้วยชนสอง จำพวก คือ คฤหัสถ์ ๑ บรรพชิต ๑ ผู้ไม่มีอาลัย เที่ยวไป ผู้ปรารถนาน้อยนั้นว่า เป็นพราหมณ์. ๒๒. ผู้ใด วางอาชญาในสัตว์ทั้งหลาย ผู้สะดุ้ง และผู้มั่นคง ไม่ฆ่าเอง ไม่ใช่ให้ผู้อื่นฆ่า เราเรียกผู้ นั้นว่า เป็นพราหมณ์. ๒๓. เราย่อมเรียกบุคคลผู้ไม่เคียดแค้น ใน บุคคลผู้เคียดแค้น ผู้ดับเสียได้ในบุคคลผู้มีอาชญาใน ตน ผู้ไม่ถือมั่นในบุคคลผู้ถือมั่นนั้นว่า เป็นพราหมณ์.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน