เล่มที่ 24
พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ชนเหล่าใด นั่งใกล้พระสุคต ประกอบความเพ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 222
เนื้อหา
เวณฑุเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กล่าว คาถานี้ ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ชนเหล่าใด นั่งใกล้พระสุคต ประกอบความเพียรในศาสนาของพระ- โคดม ไม่ประมาทแล้ว ตามศึกษาอยู่ ชนเหล่านั้น มีความสุขหนอ. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ชนเหล่าใด เป็นผู่เพ่งพินิจ ตาม ศึกษาในข้อสั่งสอน อันเรากล่าวไว้แล้ว ชนเหล่านั้น ไม่ประมาทอยู่ในกาล ก็ไม่ พึงตกอยู่ในอำนาจแห่งมัจจุ. พึงทราบวินิจฉัยในเวณฑุสูตรที่ ๒ ต่อไป :- คำว่า เวณฑะ [บาลีว่า เวณฑุ] เป็นชื่อของเทพบุตรองค์นั้น. บทว่า ปยิรุปาสิย ได้แก่ เข้าไปนั่งใกล้. บทว่า อนุสิกฺขเร ได้แก่ ศึกษา. บทว่า สตฺถปเท ได้แก่ บท คือ คำสั่งสอน. บทว่า กาเล เต อปฺปมชฺ- ชนฺตา ได้แก่ กระทำความไม่ประมาทในกาล. ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ :- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับ อยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อัน เป็นที่ประทานเหยื่อแก่กระแต กรุงราชคฤห์ ครั้งนั้น ทีฆลัฏฐิเทวบุตร เมื่อสิ้น ราตรีปฐมยาม มีวรรณะอันงามยิ่งนัก ทำพระวิหารเวฬุวันให้สว่างทั่วแล้ว เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ถวายบังคมแล้ว ได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง. ทีฆลัฏฐิเทวบุตร ได้กล่าวคาถานี้ ในสำนักพระผู้มีพระ- ภาคเจ้าว่า ภิกษุพึงเป็นผู้มีปกติเพ่งพินิจฌาน มีจิตหลุดพ้นแล้ว พึงหวังความไม่เกิดขึ้น แห่งหทัย คือพระอรหัตผล รู้ความเกิดขึ้น และควานเสื่อมไปแห่งโลกแล้ว มีใจดี อันตัณหาและทิฐิไม่อิงอาศัยแล้ว มีพระ- อรหัตผลนั้นเป็นอานิสงส์.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน