การเลื้อยพันหลักของตำลึงบนหลักที่แตกต่างกัน

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

จิรัชยา แสนเมือง, ศรเพชร สิทธานนท์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

คณิตา สุขเจริญ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ตำลึง(Coccinia grandis (L.) Voigt) เป็นพืชเลื้อยที่พบได้ทั่วไปในประเทศไทย เป็นพืชที่มีทั้งการเลื้อยพันหลักของลำต้น และการเลื้อยพันหลักโดยใช้ใบ(tendril) ซึ่งเป็นใบที่มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะทางสรีรวิทยา มาเป็นหนวดที่มีหน้าที่ช่วยเกาะเกี่ยวกับหลักหรือวัตถุที่อยู่รอบๆ เพื่อให้ส่วนต่างๆ ของตำลึงสามารถอาศัยต้นไม้หรือวัตถุอื่นๆ เพื่อเจริญเติบโตได้

คณะผู้จัดทำจึงมีความสนใจในรูปแบบและลักษณะการพันเกี่ยวของต้นตำลึง จึงได้ทำการทดลอง โดยทำการปลูกต้นตำลึงในสภาพแวดล้อมเดียวกัน ให้นํ้าวันละ 2 ครั้งเช้าและเย็น ทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ซึ่งจะดำเนินการปลูกต้นตำลึงให้เลื้อยพันหลักที่ต่างกันทั้งหมด 3 รูปแบบ ได้แก่ 1)หลักรูปตัวที(T) 2)หลักรูปตัวบวก(+) และ 3)หลักที่ไม่เชื่อมติดกัน เป็นระยะห่าง 10 cm, 20 cm และ30 cm หลังจากนั้นทำการบันทึกผล โดยการถ่ายภาพนิ่งทุกๆ 3 วัน และทำการติดตั้งกล้องวิดีโอเพื่อบันทึกภาพการเลื้อยพันหลักของแต่ละชุดการทดลอง แล้วนำมาวิเคราะห์ผลโดยการเร่งความเร็วการเล่นวิดีโอ แล้วนำเข้า Program Tracker เพื่อหาอัตราเร็ว, ทิศทาง และการหมุนแกว่งของปลายยอดตำลึงบนหลักทั้ง 3 รูปแบบ สังเกตและบันทึกจำนวน tendril ที่ใช้เกาะและไม่ได้ทำการเกาะเกี่ยวทุกต้น

โดยโครงงานนี้จะทำให้เกษตรสามารถเลือกใช้หลักในการปลูกพืชวงศ์แตงได้อย่างเหมาะสม และสามารถออกแบบหลักหรือโครงให้เหมาะสมต่อรูปแบบการเลื้อยพันหลักได้ อีกทั้งยังสามารถพยากรณ์ทิศทางการเลื้อยของได้ว่าจะไปในทิศทางใด เพื่อสร้างหลักให้มั่นคงแข็งแรงไว้รองรับนํ้าหนักของผลผลิต