การสังเคราะห์เส้นใยนาโนเซลลูโลสจากใบของต้นสับปะรดเพื่อพัฒนาเป็น ส่วนผสมของการผลิตไบโอพลาสติก

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐิวุฒิ แสงสารพันธ์, ภูวดล บุญทศ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ธีระวุฒิ จันทะพันธ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจจุบันปัญหาทางด้านสิ่งแวดล้อมกำลังได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากเป็นปัญหาหลายประเทศทั่วโลกกำลังเผชิญ โดยมีสาเหตุมาจากพฤดิกรรมการบริโภคของมนุษย์ เช่น ความนิยมใช้ พลาสติก เป็นต้น เนื่องจากพลาสติกมีราคาถูก มีคุณสมบัติเบา ทนทาน ขึ้นรูปได้ง่าย มีให้เลือก หลากหลายชนิด ทำให้ได้รับความนิยมนำไปประยุกต์ใช้ในหลายด้าน เช่น ภาชนะบรรจุอาหาร ถุงพลาสติก ของใช้ที่ทำจากพลาสติก เป็นต้น ซึ่งมีระยะเวลาในการย่อยสลายที่ยาวนานทำให้เกิดเป็นขยะสะสม และส่งผลให้เกิดการปล่อยก๊ซเรือนกระจก ซึ่งก่อให้เกิดภาวะโลกร้อน นอกจากนี้ ยังส่งผลกระทบต่อระบบนิเวสทั้งบนบก และทะเลของทั้งมนุษย์ สัตว์ และสิ่งแวดล้อม จึงมีการหันมาใช้ไบโอพลาสติกที่ได้จากการสังเคราะห์จากเส้นใยนาโนเซลลูโลสมากขึ้นเพราะว่าไม่เป็นภัยต่อสิ่งแวดล้อม

เซลลูโลสและอนุพันธ์ของเซลลูโลสถูกนำไปใช้ประโยชน์ในด้านต่าง ๆ อย่างกว้างขวาง เช่น อุตสาหกรรม อาหาร เภสัชกรรม เครื่องสำอาง สี และอุตสาหกรรมอื่นๆ ซึ่งเซลลูโลสยังสามารถสังเคราะห์ได้โดยใช้มันสำปะหลัง ข้าวโพด และใบสับปะรด โดยเฉพาะใบสับปะรดที่เป็นวัตถุดิบในการผลิตเป็นพลาสติกย่อยสลายได้ทางชีวภาพ โดยคณะผู้จัดทำต้องการที่จะใช้ใบสับปะรดเพราะว่าสับปะรดเป็นสินค้าเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่งของประเทศไทย ในแต่ละปี จะมีใบสับปะรดที่ถูกทิ้งหรือทำลายหลังจากการเก็บเกี่ยวเป็นจำนวนมากเนื่องจากใบสับปะรดมีจำนวนสัดส่วนมากที่สุดและในใบสับปะรดมีเซลลูโลสมาก