การพัฒนาแนวทางการเลี้ยงมวนลำไยในระบบปิดเพื่อเป็นแหล่งทางเลือกเชิงเกษตร

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณหฤทัย อารีย์, รณพีร์ ใจจุมปา, อชิรญาณ์ กาบแก้ว

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุธิพงษ์ ใจแก้ว

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

มวนลำไยหรือแมงเเคงจัดเป็นแมลงศัตรูพืชชนิดหนึ่งของต้นลำไยและไม้ผลอีกหลายชนิด พบได้ในทุกภูมิภาคของประเทศไทย โดยเฉพาะภาคเหนือและภาคอีสาน มวนลำไยสามารถปล่อยของเหลวที่มีพิษระคายเคืองต่อผิวหนังมนุษย์และสัตว์อื่นๆที่มารบกวน ทั้งนี้มวนลำไยยังสามารถนำมาปรุงอาหารได้อย่างหลากหลาย มีราคาขายกิโลกรัมละ 2,000 บาท การศึกษาครั้งนี้จึงมีจุดประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยการอยู่รอดของมวนลำไยและความสัมพันธ์เชิงนิเวศและการพัฒนาระบบการเลี้ยงมวนลำไยในระบบปิดเพื่อส่งเสริมการเลี้ยงมวนลำไยและการใช้ประโยชน์ด้านการเกษตรและเป็นแหล่งทางเลือกสำหรับผู้บริโภคแมลง จากการศึกษาพบว่า ปัจจัยการอยู่รอดของมวนลำไยต้องมีสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิประมาณ 25 องศาและอยู่ในที่สูง มวนลำไยวางไข่ครั้งละ 10-15 ฟอง กินน้ำเลี้ยงที่อยู่บริเวณยอดดอกหรือยอดใบอ่อนของต้นลำไยซึ่งในน้ำเลี้ยงประกอบไปด้วยไนโตรเจน น้ำและน้ำตาลที่ละลายน้ำได้ ส่งผลทำให้สารอาหารที่จำเป็นต่อผลลำไยขาดหายไป เกษตรกรจึงได้รับผลกระทบไม่สามารถนำผลผลิตไปจำหน่ายได้และมวนลำไยมีศัตรูทางธรรมชาติ คือ แตนเบียน ซึ่งแตนเบียนจะเข้าไปทำลายไข่ของมวนลำไย ส่งผลให้มีอัตราของไข่ที่ฝักออกมาเป็นตัวมีจำนวนน้อยลง จากนั้นได้ออกแบบและพัฒนาระบบเลี้ยงมวนลำไยในระบบปิด พบว่า มวนลำไยมีอัตราการอยู่รอดมากโดยอาหารที่ให้คือไนโตรเจน น้ำและน้ำตาลซูโครส การศึกษาครั้งนี้จะช่วยเพิ่มรายได้แก่ให้เกษตรกร และไม่ส่งผลกระทบต่อพื้นที่ทางการเกษตร สู่การต่อยอดและพัฒนาในเชิงพาณิชย์ได้