การพัฒนาวิธีการวัดปริมาณน้ำตาลแบบไม่เจาะเลือดด้วยเทคนิคการเรียนรู้ของเครื่อง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ญาดา เรืองพานิช, เดวิด เนแธนสัน, ธัญสิริ ธีรภัศกุล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สรพงษ์ สมสอน, สรวัฒน์ ยามสุข

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวารีเชียงใหม่

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ข้อมูลจากกรมควบคุมโรคกระทรวงสาธารณะสุข ปี 2565 พบว่า มีผู้ป่วยเบาหวานทั่วโลกมากถึง 537 ล้านคนและมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง การตรวจระดับนํ้าตาลในเลือด ปัจจุบันมีหลายวิธีที่ต้องใช้การเจาะผิวหนังหรือฝังไว้ใต้หนัง ทําให้เกิดความไม่สะดวกและเกิดปัญหาแทรกซ้อนตามมา คณะผู้จัดทำจึงพัฒนาโครงงานนี้ขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธีตรวจระดับนํ้าตาลในเลือดโดยใช้เทคนิคสเปกโตรสโคปีอินฟราเรดย่านใกล้ โดยนําข้อมูลค่าสะท้อนกลับและการดูดซับของรังสีอินฟราเรดย่าน NIR จํานวน 2 ความยาวคลื่น ได้แก่ 940 และ 1300 นาโนเมตร เพื่อเก็บข้อมูลการสะท้อนและดูดกลืนรังสีนําไปพัฒนาโมเดลปัญญาประดิษฐ์และทํานายค่านํ้าตาลในเลือด

ผลการดำเนินงานสรุปได้ว่า วิธีวัดระดับนํ้าตาลในเลือด สามารถใช้เทคนิคการดูดซับและการสะท้อนของรังสีอินฟราเรดย่านใกล้ได้ โดยโมเดลที่พัฒนาขึ้น มีความผิดพลาด (RMSE) 7.99 และ มีค่า R-square 0.54 เมื่อนําไปพัฒนาเป็นอุปกรณ์จริงทดสอบกับกลุ่มตัวอย่างพบว่ามีความผิดพลาดร้อยละ6.54