การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของสารสกัดหยาบ จากผลไม้ที่พบเอนไซม์ปาเปน ในการยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อ Staphylococcus aureus

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

กมลภัทร พันธสีมา, ธนัชนันท์ จอมคำสิงห์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

รพีพร ตะเคียนราม

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย บุรีรัมย์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2561

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของสารสกัดหยาบ จากผลไม้ที่พบเอนไซม์ปาเปน ในการยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อ Staphylococcus aureus

(Comparative performance of crude extracts. From the fruit found enzyme papain. To inhibit the growth of the disease. Staphylococcus aureus)

โดยมีวัตถุประสงค์คือ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบประสิทธิภาพของมะละกอ และ สับปะรด ในการยับยั้งเชื้อ Staphylococcus aureus และมิวิธีการดำเนินงานดังนี้ 1. สกัดสารสกัดจากมะละกอและสับปะรด

นำมะละกอและสับปะรดมาสกัดสาร โดยนำส่วนของเปลือกมะละกอ ใบมะละกอ เปลือก สับปะรดและใบกับจุกของสับปะรดมาหั่นให้เป็นชิ้นเล็กๆ นำไปชั่งน้ำหนัก แล้วนำไปแช่กับน้ำกลั่น และน้ำหมักจากหัวเชื้อ EM ในอัตราส่วนดังนี้ - 100กรัม ต่อน้ำกลั่น 250 มิลลิลิตร - 100 กรัม ต่อน้ าหมักจากหัวเชื้อ EM250 มิลลิลิตร นำใบและเปลือกมะละกอ และใบและเปลือกสับปะรด แช่ในน้ำ และน้ำ หมักหัวเชื้อ EM ทิ้งไว้ที่อุณหภูมิห้องอย่างน้อย 24-48 ชั่วโมงหรือจนกระทั่งสารองค์ประกอบในตัวอย่างพืชแพร่ ออกมาในตัวทำละลาย แล้วกรองแยกสารโดยใช้ผ้าขาวบางเพื่อจะได้ส่วนที่เป็นน้ำ

  1. ทดสอบสารสกัดกับเชื้อ Staphylococcus aureus

1). การเตรียมเชื้อ โดยนำเชื้อ S. aureus มาเลี้ยงในอาหาร TSB บ่มที่ อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 18-24 ชั่วโมง จากนั้นเลี้ยงในอาหาร NA 4-5 ชั่วโมง และนำเชื้อมาปรับความขุ่นให้เท่ากับ Barium sulfate 0.5 Mcfarland (1.5 x 108 CFU/mL) ด้วย 0.85 % โซเดียมคลอไรด์

2). การเตรียมแผ่นดิสค์ การเตรียมแผ่นดิสค์ เพื่อใช้ทดสอบฤทธิ์ของสาร สกัดโดยใช้กระดาษกรอง Whatman N0.1 ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 6.0 มิลลิเมตร และนำไปฆ่าเชื้อที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15 นาที จากนั้นเตรียมสาร สกัดพืชท้องถิ่น ใช้ DMSO เป็นตัวละลาย ให้ได้ความเข้มข้น 500 มิลลิกรัม/มิลลิลิตร หยดบนแผ่นดิสค์ปริมาตร 5 ไมโครลิตร จะได้ ความเข้มข้น 2.5 มิลลิกรัม/ดิสค์ และ

เตรียมแผ่นดิสค์สำหรับชุดควบคุม ใช้ตัวทำละลาย DMSO (Negative control) และ ยาแวนโคมัยซิน (Positive control)

3). การตรวจสอบฤทธิ์ของสารสกัดพืชท้องถิ่น นำเชื้อในข้อ 1. มาเกลี่ยให้ ทั่วบนอาหารเลี้ยงเชื้อ MHA ด้วย Cotton swab นำแผ่นดิสค์ที่เตรียมไว้ในข้อ 2. วาง บนอาหารเลี้ยงเชื้อที่เตรียมไว้ นำไปบ่มที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 18-24 ชั่วโมง ทำการวัดบริเวณยับยั้ง (Inhibition zone) ในหน่วย มิลลิเมตร ด้วยเวอร์เนียร์ คาร์ลิเปอร์ (Vernier caliper) บันทึกผลและวิเคราะห์ผลการทดลอง ทำการทดสอบ ซ้ำ 3 ครั้ง 3. เปรียบเทียบประสิทธิภาพของสารสกัดทั้งสองอย่าง

นำผลการทดลองที่ได้มาเปรียบเทียบ และคำนวนหาความเข้มข้นที่ เหมาะสมที่สุดที่สามารถยับยั้งเชื้อได้ดีที่สุด