การพัฒนาไฮโดรเจลที่ดูดซับปาเปนเพื่อการรักษาอาการตาปลา

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ศรุตยา เอกประชารัตน์, พิมพ์ญาดา โนนหัวรอ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ชนัญ ผลประไพ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รังสิต

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยที่มีการศึกษาการทำแผ่นแปะตาปลาโดยการประยุกต์ใช้เอนไซม์ปาเปนตรึงเข้ากับแผ่นไฮโดรเจล จึงมุ่งเน้นในการทดลองที่ 1 และ 2 เพื่อศึกษาการดูดซับเอนไซม์ปาเปนบนพื้นผิวของไฮโดรเจล โดยทำการเตรียมแผ่นไฮโดรเจลทั้งหมด 9 สูตรจากการใช้สารละลายอัลจิเนตความเข้มข้น 1.5% โดยมวลต่อปริมาตร และใช้สารละลายกลีเซอรอลความเข้มข้น 24 % โดยมวลต่อปริมาตรเป็นตัวทำละลายและเป็นสารเพิ่มความยืดหยุ่น นำมาผสมกับแป้งและแคลเซียมคาร์บอเนต จากนั้นเทลงเพลทและนำเข้าอบที่อุณหภูมิ 80 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 1 ชั่วโมง หลังจากนั้นนำออกจากเพลทและแช่ในสารละลาย D-glucono Delta-lactone เป็นเวลา 24 ชั่วโมง เมื่อแช่เสร็จจึงนำไปอบแห้งที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 12 ชั่วโมง แล้วนำไปแช่ลงในฟอสเฟตบัฟเฟอร์ปริมาตร 30 มิลิลิตรผสมกับเอนไซม์ปาเปนความเข้มข้น 15 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรโดยแปรผันจำนวนรอบการดูดซับ (1, 2 และ 3 รอบ) และค่าพีเอชในการดูดซับ(6, 6.5, 7 และ7.5) ที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส แล้วจึงนำมาวิเคราะห์ประสิทธิภาพในการดูดซับเอนไซม์ปาเปนบนพื้นผิวของไฮโดรเจลโดยการคำนวณหาค่าไอโซเทอร์มของการดูดซับ (adsorption isotherm) และวิเคราะห์กิจกรรมของเอนไซม์ปาเปนบนพื้นผิวของไฮโดรเจล จากการหาค่ากิจกรรมการทำงานของปาเปนสูงสุดมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ0.293 ยูนิต/มิลลิลิตร จากนั้นจึงทำการทดลองที่ 3 เพื่อศึกษาองค์ประกอบของสารเคลือบผิวหน้าไฮโดรเจลโดยใช้กลีเซอรอล ซีสเทอีน และกรดซาลิไซลิกเป็นส่วนประกอบแล้วอบที่อุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส จากนั้นทิ้งไว้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง จึงนำไปวิเคราะห์กิจกรรมการทำงานของเอนไซม์ปาเปน และได้ดำเนินการการทดลองที่ 4 เพื่อศึกษาอิทธิพลขององค์ประกอบของไฮโดรเจลต่อการดูดซับเอนไซม์ปาเปน จากการเตรียมไฮโดรเจลตามการทดลองที่ 1 โดยแปรผันความเข้มข้นของสารละลายอัลจิเนต (1 %, 1.5 % และ 2 % โดยมวลต่อปริมาตร) และความเข้มข้นของสารละลายกลีเซอรอล (18 %, 24 % และ 30 % โดยมวลต่อปริมาตร) และทำการวิเคราะห์ความทนต่อแรงดึงของแผ่นแปะตาปลา, วิเคราะห์ความทนต่อแรงกดของแผ่นแปะตาปลาและทดสอบความสามารถในการย่อยสลายผิวหนังชั้นนอก โดยทดลองกับหนังหมูเพื่อศึกษาความสามารถในการย่อย collagen โดยวิเคราะห์ด้วยเครื่อง Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FT-IR)