ผลกระทบของไมโครพลาสติกต่ออัตราส่วนน้ำหนักเนื้อส่วนหางต่อน้ำหนักตัวของปลาทู

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ก้องภพ เติมวรคุณ, สมิทธิ์ เตชัสหงส์, กฤติน ปริญญโรจน์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

บัญชาพร อรุณเลิศอารีย์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในสถานการณ์ปัจจุบัน มีการน าวัสดุที่เป็นพลาสติกมาใช้งานทุกระดับไม่ว่าจะเป็นระดับ

ครัวเรือนหรือระดับอุตสาหกรรม เพราะพลาสติกเป็นวัสดุที่มีราคาถูกและใช้งานได้หลากหลาย

เมื่อใช้แล้วย่อมเกิดการทิ้ง ซึ่งทำให้เกิดขยะพลาสติกจำนวนมากขึ้นด้วย โดยจากการศึกษา พบว่า

เกิดขยะพลาสติกจ านวนมากถึง 348 ล้านตันต่อปีและมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้น 9% ทุก ๆ ปีส่งผล

ให้ปริมาณขยะพลาสติกที่เหลือใช้ถูกทิ้งลงสู่สภาพแวดล้อมมากขึ้นด้วย ไม่ว่าจะเป็นในตัวเมือง

แม่น้ำลำคลอง หรือ ทะเล และเมื่อเวลาผ่านไป ขยะพลาสติกเหล่าในทะเลจะเสื่อมสภาพและมี

ขนาดเล็กลงเป็น “ไมโครพลาสติก” ซึ่งจะแพร่กระจายออกไปและเข้าสู่ร่างกายของสิ่งมีชีวิตใน

ระบบนิเวศใต้ทะเลมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเต่า พะยูน กุ้ง ปูหมึก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือปลาต่าง ๆ

เช่น ปลากระดูกอ่อนหรือปลาดูกแข็งที่อาศัยอยู่ในทะเลซึ่งล้อมรอบประเทศหลายประเทศทั่วโลก

ประเทศไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่ล้อมรอบด้วยทะเล โดยฝั่งขวาคืออ่าวไทยและฝั่งซ้าย

คือทะเลอันดามัน รวมถึงมหาสมุทรอินเดียด้วย ทำให้ไทยเป็นประเทศที่มีปริมาณการบริโภค

อาหารทะเลสูงและสามารถพบอาหารทะเลในวัตถุดิบของอาหารได้ทั่วไป การบริโภคสัตว์น้ำของ

ไทยเฉลี่ย พบว่าคนกรุงเทพฯ ส่วนใหญ่นิยมรับประทานอาหารทะเล ได้แก่ กุ้ง หมึก และ ปลาทู

ซึ่งเป็นปลาที่หาได้ง่ายตามท้องตลาด ท าให้มีปริมาณการบริโภคที่สูง (อำพร เลาวพงษ์และ

Masahiro Yamao, 2550)

ปลาทูหรือปลาทูสั้น ชื่อวิทยาศาสตร์ Rastrelliger brachysomaเป็นปลาที่คนไทย

นิยมกินมากที่สุด พบทั่วไปตามชายฝั่งทะเลอันดามันและอ่าวไทย ปลาทูเป็นปลาที่กินลูกปลา

ขนาดเล็กและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร จัดเป็นปลาที่สำคัญทางเศรษฐกิจโดย

ปลาทูเป็นปลาที่มีปริมาณขึ้นท่ามากที่สุดคือ 94,231 ตัน