การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของแผ่นรองกันมดที่มีส่วนผสมของน้ำมันหอมระเหยจากพืช

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฎฌญา มนตรีกุล ณ อยุธยา, ชนิสรา แสนสุข, ปราณี วิสุงเร

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุรจิตา เศรษฐภักดี

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เลย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องจากมดเป็นสัตว์ที่ไม่มีที่อยู่แน่นอน สามารถอยู่ได้ทุกๆที่ ไม่ว่าจะเป็นห้องอาหารหน้าบ้าน หรือแม้กระทั่งห้องน้ำจึงทำให้มดเป็นปัญหาที่เกิดในชีวิตประจำวัน เป็นปัญหาเล็กๆที่ทำให้มนุษย์เกิดความรำคาญ และมดเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีการหาอาหารเป็นทีม จึงทำให้เมื่อมดขึ้นอาหารหรือสิ่งอื่นๆมันไม่ได้ขึ้นเพียงแค่ตัวเดียวหรือสองตัวแต่มันขึ้นเป็นจำนวนมากทำให้การจัดการหรือกำจัดมันทำได้ยากกว่าสัตว์อื่น จึงทำให้คนคิดหาทางแก้ไขปัญหานี้โดยการใช้สารเคมีโดยสารเคมีในการกำจัดมดแมลงนี้มีอันตรายจากสารเคมีซึ่งเป็นส่วนประกอบของผลิตภัณฑ์ที่ขายตามท้องตลาดเมื่อใช้ไประยะเวลาต่อเนื่องจะเกิดอาการสะสมในร่างกายจนเกิดโรคตามมาในภายหลัง

กลุ่มของข้าพเจ้าจึงลองคิดวิธีการกำจัดมดในวิธีที่มีประสิทธิภาพและไม่มีผลอันตรายต่อสุขภาพเพื่อที่จะได้ใช้ได้ในทุกๆพื้นที่ในบ้านได้ และทำการศึกษาหาข้อมูลเกี่ยวกับแผ่นรองกันมดและได้ทำการศึกษาต่ออีกว่า มีสิ่งใดที่สามารถนำมาทดแทนสารเคมีในผลิตภัณฑ์ได้ กลุ่มของข้าพเจ้าจึงค้นพบว่า น้ำมันหอมระเหยจากใบยูคาลิปตัสและอบเชย มีประสิทธิภาพในการไล่แมลง และเนื่องด้วยปัญหาราคาน้ำยางพาราตกต่ำ กลุ่มของข้าพเจ้าจึงได้เลือกใช้ยางพาราเป็นส่วนผสมในการนำมาขึ้นรูปแผ่นรองกันมดที่ปลอดสารเคมี

โดยมีวิธีการดำเนินการคร่าวๆ แบ่งเป็น 4 ขั้นตอน

โดยขั้นตอนที่หนึ่ง จะเป็นการเตรียมน้ำมันหอมระเหย จะใช้ยูคาลิปตัสและอบเชย

จะทำการนำไปตากแห้งก่อน แล้วนำมาทำให้เป็นชิ้นเล็ก เพื่อที่จะนำไปสกัดน้ำมันหอมระเหยออกมา

ขั้นตอนที่สอง จะเป็นการขึ้นรูปแผ่นรองกันมด โดยจะนำน้ำยางไปกรองใส่แม่พิมพ์วงกลมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 13 cm โดยเทใส่ให้มีความหนาประมาณ 3 mm และทิ้งให้แห้ง โดยจะทำเป็นชุดควบคุม และชุดทดลอง โดยชุดควบคุม 3 ชุด และชุดทดลองจะทำในอัตราส่วน 10, 20, 30, 40, ทั้งน้ำมันหอมระเหยจากยูคาลิปตัส และน้ำมันหอมระเหยจากอบเชย และทำอัตราส่วนอย่างละ 3 ชุด

ขั้นตอนที่สาม จะเป็นขั้นตอนทดสอบประสิทธิภาพ โดยจะชุดควบคุม และชุดทดลองวางบนฟิวเจอร์บอร์ด ที่วางอยู่เหนือถาดที่มีน้ำอยู่ โดยตั้งอยู่ในบริเวณที่มีมด แล้วนำชุดควบคุม และชุดทดลองมารองใต้ภาชนะที่บรรจุอาหาร แล้วนำมดจำนวน 30 ตัว ไว้ที่ฟิวเจอร์บอร์ด จากนั้นสังเกตพฤติกรรมของมด และบันทึกผลลงตารางบันทึกผลการทดลอง

ขั้นตอนที่สี่ จะเป็นขั้นตอนทดสอบอายุการใช้งาน โดยนำไปทดสอบอายุการใช้งานเป็นเวลา 1 อาทิตย์