การพัฒนาฟองน้ำย่อยสลายได้จากเส้นใยสับปะรด, ชานอ้อย และกาบกล้วยเพื่อปลูกผักไฮโดรโปนิกส์

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐณิชา อะโน, กรกนก จันทร์คำ, นวรัตน์ พลหาญ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ศศิธร ปักกาโล

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนบรบือวิทยาคาร

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาฟองน้ำที่ย่อยสลายได้จากเส้นใยสับปะรด ชานอ้อย และกาบกล้วยเพื่อ ปลูกผักไฮโดรโปนิกส์ทดแทนการใช้ฟองน้ำตามท้องตลาด และเพื่อเป็นการลดการใช้ฟองน้ำพอลิเมอร์ซึ่งเป็นขยะพลาสติก

เนื่องจากการปลูกพืชไฮโดรโปนิกส์เป็นการปลูกพืชแบบไร้ดิน จะใช้น้ำและสารละลายเป็นอาหารของพืช โดยพืชสามารถได้รับสารละลายธาตุอาหารผ่านทางรากโดยตรง ผักจะโตเร็วและสามารถปลูกได้ทุกสภาวะการปลูก พืชแบบไฮโดรโปนิกส์จึงเป็นที่นิยมเป็นอย่างมากในปัจจุบัน โดยวัสดุอุปกรณ์หลักที่ใช้ในการเพาะปลูกตั้งแต่ขั้นตอนการเพาะเมล็ดผักจนกระทั่งเติบโตพร้อมเก็บเกี่ยว คือ ฟองน้ำ เนื่องจากฟองน้ำถูกใช้มาทำหน้าที่ให้พืชยึดเกาะและเจริญเติบโตแทนการใช้ดิน เมื่อสิ้นสุดกระบวนการเพาะปลูกแล้วฟองน้ำเหล่านั้นก็กลายเป็นขยะพลาสติก ซึ่งเป็นพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่ย่อยสลายได้ยากมากในธรรมชาติ การผลิตฟองน้ำเซลลูโลสจากเส้นใยสับปะรด ชานอ้อยและกาบกล้วยเพื่อเป็นวัสดุทางเลือกในการปลูกพืชแทนดิน อาศัยหลักการนำเซลลูโลสในพืชมาเป็นส่วนสำคัญในการผลิตฟองน้ำ โดยแยกองค์ประกอบบางอย่างที่ไม่ได้เกี่ยวข้อง เช่น ลิกนิน และเฮมิเซลลูโลสออกโดยวิธีการทางเคมี นำไปปรับอุณหภูมิต่างๆเพื่อหาช่วงอุณหภูมิที่ดีที่สุดในการปรับสภาพหลังจากปรับสภาพเสร็จแล้ว จึงนำเส้นใยสับปะรด ชานอ้อยและกาบกล้วยที่ผ่านกระบวนการทางเคมีและกายภาพแล้วไปขึ้นรูปเป็นฟองน้ำเส้นใยธรรมชาติและนำไปทดสอบคุณสมบัติต่างๆ ได้แก่ ระยะเวลาการย่อยสลาย การคงสภาพ และการอุ้มน้ำของฟองน้ำจากเส้นใยสับปะรด ชานอ้อยและกาบกล้วย