การเพิ่มประสิทธิภาพวัสดุทดแทนไม้จากชานอ้อยด้วยยางพาราและซิลิกาที่ได้จากเถ้าชานอ้อย

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

คฑาวุธ พรมรินทร์, พรูมณฑล์ นาคสาร

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ดารณี ไชยเวช

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เลย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องจากในปัจจุบันนั้นชานอ้อยถือเป็นวัสดุซึ่งเหลือจากโรงงานอุตสาหกรรมการผลิตน้ำตาลในจังหวัดเลยมีปริมาณมากโดยทั่วไปมีการกำจัดชานอ้อยโดยการนำไปเป็นปุ๋ยชีวภาพ และเผาเป็นเชื้อเพลิง ทางคณะผู้จัดทำเห็นว่า ชานอ้อยมีคุณสมบัติอีกมากมายที่จะนำมาทำให้เกิดประโยชน์สูงสุด เนื่องจากมีส่วนประกอบหลักคือเซลลูโลส จึงนำมาเป็นส่วนผสมในการทำวัสดุทดแทนไม้ และทางคณะผู้จัดทำได้ทำการสืบค้นข้อมูล พบว่า ขี้เถ้าชานอ้อยสามารถนำมาสกัดเป็นซิลิกาที่มีประโยชน์ในการเพิ่มความแข็งแรงให้กับวัสดุก่อสร้าง ดังนั้นผู้จัดทำจึงได้นำชานอ้อยมาสกัดเอาซิลิกาและนำไปผสมกับสารตัวเติมคือยางพาราเพื่อเป็นตัวเชื่อมกับชานอ้อย ก่อนที่จะนำไปขึ้นรูปในแม่พิมพ์และอัดด้วยเครื่องไฮดรอลิก เพื่อทำเป็นวัสดุทดแทนไม้ที่มีคุณภาพ

โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาและเพิ่มประสิทธิภาพของวัสดุทดแทนไม้ให้มีความสามารถในด้านต่าง ๆ มากขึ้น ได้แก่ ความแข็งแรงของวัสดุทดแทนไม้ (ความต้านทานแรงดัด, แรงดึง และความชื้นในเนื้อวัสดุทดแทนไม้) และมีความสามารถในการยับยั้งการเจริญเติบโตของราภายในเนื้อวัสดุ 2) สามารถนำวัสดุทดแทนไม้นี้ไปใช้งานได้จริง เช่น ทำเป็นฉนวนกันความร้อน การสร้างบ้านเรือน หรือ การตกแต่งภายในอาคาร เป็นต้น

ประโยชน์จากการทำโครงงานนี้คือ เพื่อใช้วัสดุทดแทนไม้ที่มีคุณภาพสูงในการสร้างบ้านเรือนและตกแต่งอาคารได้, เพื่อให้วัสดุทดแทนไม้มีระยะเวลาการใช้งานนานกว่าวัสดุทดแทนไม้ทั่วไป ทำให้ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงหรือปรับปรุงหลายครั้ง, เพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับสินค้าที่ราคาไม่สูงมากได้แก่ ยางพารา ชานอ้อย, เพื่อสร้างทางเลือกใหม่ในการเลือกใช้ส่วนผสมในการทำวัสดุทดแทนไม้, เพื่อส่งเสริมการนำวัสดุเหลือใช้จากการเกษตรมาทำให้เกิดประโยชน์สูงสุด และ สามารถนำวัสดุทดแทนไม้จากขี้เถ้าชานอ้อยเป็นฉนวนความร้อนได้