คอนกรีตซ่อมแซมตัวเองด้วยเปลือกหอยและไซยาโนแบคทีเรีย

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

นัฏฐณิชา สินสิมหา, กิตติพงศ์ วงมาเกษ, ภัทรสุดา สุวรรณกูฏ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ปวีณา สุรำไพ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนลือคำหาญวารินชำราบ

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

หอยถือเป็นอาหารทะเลที่ได้รับความนิยมในการรับทานและการค้าขายกันเป็นอย่างมาก ปฏิเสธไม่ได้ว่าเมื่อมีความต้องการในการบริโภคมาก ก็ต้องมีขยะที่เกิดขึ้นจากหอยมากตามไปด้วย นำขยะจากหอย นั้นคือเปลือกหอยมาใช้ให้เกิดประโยชน์ ลดขยะอินทรีย์ในธรรมชาติและเพิ่มมูลค่าให้กับขยะอินทรีย์เหล่านี้ จากการศึกษาพบว่าเปลือกหอยมีสารประกอบสำคัญ แคลเซียมคาร์บอเนต แคลเซียมฟอสเฟต แมกนีเซียมคาร์บอเนต แมกนีเซียมฟอสเฟต แมกนีเซียมซิลิเกต สารเหล่านี้สามารถเข้ากับทรายและคอนกรีตได้ดี ทางผู้วิจัยจึงมีความสนใจใช้เปลือกหอยเพื่อปรับปรุงคุณภาพของคอนกรีตนอกจากนั้นทางผู้วิจัยมีความสนใจในการใช้แบคทีเรีย ไซยาโนแบคทีเรีย เป็นแบคทีเรียที่สามารถสังเคราะห์แสงได้โดยใช้หลักการสังเคราะห์แสงในการซ่อมรอยร้าว เมื่อนำส่วนผสมทั้งหมดมาผสมกันจะกลายเป็นคอนกรีตที่ซ่อมแซมตนเองได้และเมื่อทำปฏิกิริยากับน้ำ จะมีการซ่อมแซมส่วนที่รอยแตกร้าวได้

คำสำคัญ:เปลือกหอย (shells);ขยะอินทรีย์ (compostable waste); ไซยาโนแบคทีเรีย (Cyanobacteria); คอนกรีต (concrete); ซ่อมแซมตัวเอง (Self-healing)