การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปริมาตรน้ำกับความถี่ตัวโน๊ตของพิณเเก้ว

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ชวณัฏฐ์ ชูเกลี้ยง

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ฉวีวรรณ อรุณถาวร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ปทุมธานี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

พิณแก้ว เป็นเครื่องดนตรีโบราณจากต่างประเทศ โดยประกอบไปด้วย แก้วไวน์และน้ำ วิธีการเล่นคือการนำนิ้วไปจุ่มน้ำให้เปียกจากนั้นเอานิ้วไปถูวนรอบๆขอบแก้วเพื่อให้เกิดการสั่นของแก้วจึงจะเกิดเสียงออกมา การเล่นเครื่องดนตรีทุกชนิดจำเป็นจะต้องปรับเสียงให้ตรงกับตัวโน๊ต เพื่อความไพเราะของเสียงและความถูกต้อง แต่การปรับเสียงของพิณแก้วนั้น อาจใช้เวลานาน ดังนั้น โครงงานนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปริมาตรน้ำกับความถี่ตัวโน๊ตของพิณเเก้ว เพื่อช่วยลดระยะเวลาในการปรับเสียงเครื่องดนตรีพิณแก้วและเพื่อเป็นการปรับใช้ในการประยุกต์เป็นเครื่องดนตรีชนิดใหม่ โดยทำการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปริมาตรน้ำกับความถี่ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความหนาของขอบแก้วกับความถี่เสียง และ ศึกษาความสัมพันธ์ของอัตราส่วนปริมาตรน้ำของโน๊ตสองตัวในแก้วเดียวกันกับความถี่ของตัวโน๊ต โดยคาดว่าหากเปลี่ยนปริมาตรน้ำโดยการเติมน้ำจะได้คลื่นความถี่ต่ำ และถ้าหากลดปริมาตรน้ำจะได้คลื่นความถี่สูง ความหนาบางของแก้วก็มีผลต่อความถี่เสียงที่ได้รับ และ สามารถหาอัตราส่วนของปริมาตรน้ำที่ทำให้แก้วสร้างคลื่นความถี่2ตัวโน๊ตในแก้วเดียวได้