การพัฒนาวัสดุดูดซับต้นทุนต่ำจากขยะก้นบุหรี่เพื่อการบำบัดน้ำเสีย

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ชลรดา สายน้ำตาล, ข้าวขวัญ เกียรติอนันต์, พัชรกันย์ สังข์สุวรรณ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

จันทร์จิรา ชัยอินทรีอาจ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย แผนกมัธยม

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานวิทยาศาสตร์เรื่องการพัฒนาวัสดุดูดซับต้นทุนต่ำจากขยะก้นบุหรี่เพื่อการบำบัดสีย้อมจากน้ำเสียมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวัสดุดูดซับสีในน้ำเสียจากก้นบุหรี่ และศึกษาประสิทธิภาพในการดูดซับสีและไอออนของโลหะทองแดงของวัสดุดูดซับที่พัฒนา จากปริมาณขยะจากก้นบุหรี่มากกว่า 4.5 ล้านล้านชิ้น นับเป็นขยะอันดับ 1 ที่ถูกทิ้งอยู่ตามท้องถนน ท่อระบายน้ำ บริเวณชายทะเลและชายหาด เมื่อก้นบุหรี่ถูกทิ้งลงสู่สิ่งแวดล้อมและไม่มีการกำจัดที่ดีจะทำให้เกิดการปนเปื้อนและสะสมพิษในสิ่งแวดล้อมเพราะมีสารโพลีอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs) เป็นสารที่เกิดจากการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์ อีกทั้งก้นบุหรี่ยังทำมาจากเซลลูโลสอะซิเตท เป็นพลาสติกชนิดหนึ่งที่มีระยะเวลาในการย่อยสลายนาน 10 – 15 ปี กลุ่มผู้ทำวิจัยจึงได้สนใจนำส่วนก้นบุหรี่มาพัฒนาเป็นวัสดุดูดซับสีที่ละลายอยู่ในน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมฟอกย้อม ซึ่งเป็นสีรีแอคทีฟและสีย้อมที่ยากต่อกำจัดออกในขั้นตอนการบำบัดน้ำเสีย ซึ่งกระบวนการบำบัดสีย้อมทางกายภาพ-เคมีที่นิยมใช้คือการดูดซับบนวัสดุอินทรีย์หรืออนินทรีย์ แต่กระบวนการนี้มีค่าใช้จ่ายที่ค่อนข้างสูง เนื่องจากถ่านกัมมันต์สำหรับบำบัดน้ำเสียที่มีการวางขายเชิงพาณิชย์มีราคาแพงและมีการเสื่อมสภาพของตัวดูดซับหรือกากตะกอนเคมีที่ได้จากกระบวนการ ถือเป็นปัญหาที่เพิ่มต้นทุนในการบำบัดน้ำเสีย การพัฒนาวัสดุดูดซับสีในน้ำเสียจากก้นบุหรี่ ทำให้ได้ตัวดูดซับที่มีประสิทธิภาพในการดูดซับสีและไอออนของโลหะทองแดงในน้ำเสีย การนำก้นบุหรี่ซึ่งเป็นขยะเหลือทิ้งมาใช้เป็นสารตั้งต้นในการผลิตวัสดุดูดซับ ทำให้มีราคาต้นทุนต่ำ เป็นการนำขยะเหลือทิ้งมาใช้ประโยชน์อย่างสูงสุด ลดการละสมมลพิษในสิ่งแวดล้อม