วัสดุฉนวนกันความร้อนจากเส้นใยกาบหมากผสานด้วยน้ำยางพาราเพื่อเป็นบรรจุภัณฑ์ขนส่งวัคซีนป้องกันเชื้อโรคระบาดโควิด-19
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
รัตนากร ทองเถาว์, นรมน สายชล
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ธีติมา มูรติการ, พรพัฒน์ ขวัญนิมิตร
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ฉนวนกันความร้อนคือวัตถุหรือวัสดุที่มีคุณสมบัติในการป้องกัน สกัดกั้น หรือชะลอความร้อนไม่ให้ ส่งผลจากด้านหนึ่งไปสู้อีกด้านหนึ่งได้โดยง่าย เพื่อให้อุณหภูมิคงอยู่ในสภาพที่ต้องการ การติดตั้งฉนวนกัน ความร้อนกับอาคารอย่างถูกวิธีไม่ว่าจะเป็นอาคารที่พักอาศัยหรือโรงงานนั้นช่วยในการประหยัดพลังงานที่เห็นได้ชัดคือลดภาระจากการใช้ระบบปรับอากาศ
ในปัจจุบันฉนวนกันความร้อนส่วนมากที่มีอยู่ตามท้องตลาดนั้นผลิตจากวัสดุสังเคราะห์เช่น ใยแก้ว ยิปซัม ซึ่งมักนำเข้ามาจากต่างประเทศ เป็นวัสดุที่มูลค่าในการนำเข้าสูงจึงก่อให้เกิดการสิ้นเปลืองงบประมาณและมักมีคำถามหรือข้อกังวลว่ามีสารเคมีเมื่อมีการหายใจเข้าไปเป็นเวลานานอาจก่อให้เกิดโรคปอดส่งผลต่อสุขภาพเมื่อนำมาใช้การใช้พลังงานในปริมาณมาก ทรัพยากรธรรมชาติถูกทำลายและถูกใช้อย่างไม่คุ้มค่าในหลายๆหน่วยงานจึงได้มีการศึกษาค้นคว้าเพื่อหาทางพัฒนากระบวนการผลิตต่างๆให้มีคุณภาพและก่อประโยชน์สูงสุด เช่น การพัฒนาวัสดุใหม่จากวัสดุเหลือใช้เพื่อช่วยลดขยะและมลภาวะ
ประเทศไทยเป็นประเทศเกษตรกรรมและในพื้นที่จังหวัดกระบี่มีการปลูกหมากเป็นจำนวนมากมีสิ่งเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมทางการเกษตรมาก จึงได้มีการวิจัยเพื่อนำสิ่งเหลือใช้เหล่านี้มาผลิตเป็นวัสดุใหม่ นอกเหนือจากการนำไปทำอาหารสัตว์และเชื้อเพลิง หนึ่งในนั้นคือฉนวนป้องกันความร้อน เพราะในโครงสร้างเส้นใยธรรมชาติมีลักษณะเป็นโพรงอากาศ ทำให้มีค่าการนำความร้อนต่ำและมีสมบัติในการเป็นฉนวนกันความร้อน นอกจากนี้ วัสดุทางการเกษตรซึ่งเป็นพืชที่มีเส้นใยจะมีโครงสร้างประกอบด้วยสารอินทรีย์เช่น เซลลูโลส เฮมิเซลลูโลส และลิกนิน โดยเฉพาะเซลลูโลสมีปริมาณที่สูงถึงร้อยละ 60-80 ของสารประกอบ ทั้งหมดสามารถนำมาทำเป็น ฉนวนได้เป็นอย่างดีหาได้ง่าย ไม่ปล่อยสารอันตราย เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
งานวิจัยนี้ได้เลือกกาบหมากเปล่าในการทำวิจัยซึ่งเป็นหนึ่งในวัสดุเหลือใช้จากอุตสาหกรรม การเกษตรมาทำการสกัดเส้นใยและผลิตเป็นแผ่นฉนวนกันความร้อนสู่อาคาร