การศึกษาวัสดุคอมโพสิตจากชีวภาพเพื่อพัฒนาเป็นถุงเพาะชำ
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ฉัตริน เพ็ชรัตน์, ชญานิน กรองใจ
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ปิยะมาศ เจริญชัย
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
เนื่องจากประเทศไทยเป็นประเทศเกษตรกรรม การปลูกพืชบางชนิดนั้นเกษตรกรต้องเพาะต้นกล้า ในถุงเพาะชำหรือในกระถาง เมื่อกล้าไม้เจริญเติบโตเกษตรกรจะย้ายกล้าไม้ไปเพาะปลูกในพื้นที่เพาะปลูก ในการย้ายต้นกล้าไปปลูกนั้นต้องฉีกถุงหรือกระถางเพาะชำพลาสติก ซึ่งอาจทำให้ต้นนกล้าเสียหาย และถุงเพาะชำที่ฉีกทิ้งนั้นก่อให้เกิดปัญหาต่อสิ่งแวดล้อมเนื่องจากพลาสติกใช้ระยะเวลานานในการสลายตัวถ้าหากทำลายโดยการเผาก็จะก่อให้เกิดมลพิษทางอากาศได้
จากการศึกษางานวิจัยของ วุฒินันท์ คงทัด และคณะ ได้ศึกษาคุณสมบัติทางเชิงกลของกระดาษเส้นใยสับปะรดผสมเยื่อปอสาที่ทำด้วยมือแบบไทยในอัตราส่วน ต่างๆ โดยเตรียมตัวอย่างและทดสอบคุณสมบัติของกระดาษตามวิธีมาตรฐานของ TAPPI ผลการศึกษากระดาษที่ผสมเยื่อเส้นใยสับปะรดต่อเยื่อปอสาในอัตราส่วน 80:20 มีคุณสมบัติทางเชิงกลที่ดีสามารถใช้งานหัตถกรรมแทนกระดาษสาได้ คุณสมบัติทางเชิงกล ประกอบด้วย น้ำหนักมาตรฐาน 65±5 g/m2 ความขาวสว่างร้อยละ 75.09 ความเรียบ 5.94 วินาที ความต้านทานแรงฉีกขาด 33.27 mN.m2/g ความต้านทานแรงดึง 19.69 N.m/g ความต้านทานแรงดันทะลุ 1.82 kPa.m2/g และความต้านทานแรงหักพับ 45.66 ครั้ง
คณะผู้จัดทำจึงนำกระดาษที่ได้จากเส้นใยสับปะรดผสมเยื่อปอสามาใช้เป็นวัสดุพื้นในการผลิตวัสดุคอมโพสิตเพื่อพัฒนาเป็นถุงเพาะชำ เพื่อช่วยลดปัญหาภาวะโลกร้อน และเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร นอกจากนี้ ยังสร้างรายได้ให้กับเกษตรกรได้อีกทางหนึ่งอีกด้วย