การศึกษาคอมโพสิตชีวภาพจากพอลิแลคติกแอซิตและเส้นใยผักตบชวาเพื่อพัฒนาเป็นวัสดุที่ใช้ในสำนักงาน

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พิมพ์​มาดา พันธ์​แสง​, เบญญาภา ตระการศรีกูล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐภัสสร เหล่าเนตร์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจจุบันทั่วโลกมีการใช้พลาสติกมากมาย โดยในไทยมีการใช้ถุงพลาสติกเฉลี่ย 8 ใบต่อหนึ่งคนภายใน 1 วัน ก่อให้เกิดปัญหาขยะถึง 2.7 ล้านตันคิดเป็น 5,300 ตันต่อหนึ่งวัน กว่า 80% เป็นถุงพลาสติกและกว่า 79% ยังคงตกค้างอยู่ภายในระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อม (BLT Bangkok, 2562) จึงมีการคิดค้นแนวทางและวิธีการเพื่อช่วยลดจำนวนขยะพลาสติกที่ไม่สามารถย่อยสลายได้โดยพลาสติกชีวภาพเป็นอีกหนึ่งวิธีการที่ได้รับความนิยมและยังคงมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อ

ผักตบชวาเป็นวัชพืชที่ขยายพันธุ์ไวที่สุดขนิดหนึ่ง และเมื่อมีจำนวนมากจนปกคลุมพื้นผิวน้ำ

จะส่งผลให้น้ำขาดออกซิเจนเพราะอากาศในน้ำไม่ถ่ายเทและกลายเป็นน้ำเน่าเสีย(สิงห์อาสา, 2560)อีกทั้งยังทำให้เกิดน้ำท่วม เพราะเมื่อผักตบชวาอยู่รวมกันเป็นกอขนาดใหญ่จะทำให้การไหลของน้ำช้าลงกว่าปกติ และกอผักตบชวามักจะลอยไปกองรวมกันที่ใต้สะพานและประตูระบายน้ำ ทำให้ขวางทางไหลของน้ำ และเมื่อฝนตกหนักหรือมีน้ำหลากก็จะทำให้น้ำระบายไม่ทันจนทำให้น้ำล้นตลิ่งไหลเข้าท่วมบ้านเรือนที่อยู่ริมน้ำได้ทางคณะผู้จัดทำจึงคิดจะนำผักตบชวามาใช้ให้เกิดประโยชน์แทนการกำจัดทิ้งโดยใช้เซลลูโลสที่มีความแข็งแรงมาพัฒนาเป็นคอมโพสิตชีวภาพจากพอลิแลคติกแอซิตและเส้นใยผักตบชวาเพื่อพัฒนาเป็นวัสดุที่ใช้ในสำนักงาน