การสกัดสารต้านอนุมูลอิสระจากใบราชพฤกษ์เพื่อปกป้องเซลล์ผิวจากเเสงยูวี

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ภพศิริ พันธ์จี, สรัลพร จันทร์สว่าง

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

มีนารัตน์ วงศ์เสน่ห์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

แสงแดดจากดวงอาทิตย์เป็นแหล่งพลังงานที่สำคัญต่อสิ่งมีชีวิต โดยมนุษย์ได้ใช้ประโยชน์จากพลังงานแสงจากดวงอาทิตย์มากมายในด้านต่างๆ รวมถึงในด้านการดำรงชีวิตเนื่องจากแสงแดดมีส่วนช่วยในการผลิตวิตามินดี ซึ่งเป็นวิตามินที่สำคัญในมนุษย์ แต่ถ้าหากได้รับแสงแดดมากเกินไปก็อาจทำให้เกิดปัญหาต่อสุขภาพผิวได้ เพราะในแสงแดดประกอบด้วยรังสีที่ชื่อว่ารังสีอัลตราไวโอเลต(ultraviolet) หรือรังสียูวี(UV) ที่สามารถทะลุเซลล์ผิวเเละก่อให้เกิดปฏิกิริยาจากสารอนุมูลอิสระได้สูง เพราะถ้าสารอนุมูลอิสระมีมากเกินทำให้เกิดความเสียหายของเซลล์ขึ้น ซึ่งเป็นสาเหตุของการเกิดริ้วร้อย ความเจ็บป่วยเรื้อรังเเละโรคอื่นๆรวมถึงโรคมะเร็งผิวหนัง

มนุษย์จึงได้คิดค้นผลิตภัณฑ์ คือ ครีมกันแดด ที่ใช้ทาผิวเพื่อป้องกันผิวจากแสงแดดขึ้นมา เเต่ครีมกันเเดดก็อาจจะไม่ปลอดภัยสำหรับทุกคน กลุ่มของข้าพเจ้าจึงศึกษาว่า ถ้าเราใช้วัสดุธรรมชาติมาทำเป็นครีมกันแดดได้หรือไหมหรือสามารถที่จะป้องกันรังสีอัลตราไวโอเลต(ultraviolet) หรือรังสียูวี(UV)ได้หรือไม่

จากการศึกษาเอกสารและงานวิจัยพบว่าที่มีสารต้านอนุมูลอิสระ จะช่วยป้องกันแสงUV และช่วยลดความรุนแรงจากการที่เซลล์ผิวถูกทำร้ายได้อย่างมีประสิทธิภาพ เเละพบว่าใบราชพฤกษ์มีสารต้านอนุมูลอิสระ เช่น แค-โรทีนอยด์ เเละฟลาโวนอยด์ คณะผู้จัดจึงคิดที่จะนำสารสกัดใบราชพฤกษ์มาศึกษามีประสิทธิภาพในการป้องกันรังสียูวีจากแสงแดดได้หรือไม่ อย่างไร และจะมีประสิทธิภาพพอที่จะสามารถใช้ทดแทนครีมกันแดดที่ทำจากสารเคมีหรือไม่

จากการศึกษาเอกสารและงานวิจัยพบว่าครีมกันแดดที่มีสารแอนตี้ออกซิแดนท์ จะช่วยลดความรุนแรงจากการที่เซลล์ผิวถูกทำร้ายได้อย่างมีประสิทธิภาพ เเละพบว่าใบราชพฤกษ์มีสารต้านอนุมูลอิสระที่สูง คณะผู้จัดจึงคิดที่จะนำใบราชพฤกษ์มาศึกษาว่าสามารถป้องกันรังสียูวีจากแสงแดดได้หรือไม่ อย่างไร