การศึกษาความสามารถในการดูดซับเสียง และลดการติดไฟของแผ่นดูดซับเสียงจากเปลือกผลไม้ในท้องถิ่น
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
อนุวัฒน์ เเก้วทอง, จักรกริช วัจนพันธ์, พรพิมล เพ็ชร์รอด
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
จินตนา ยังจีน, ปรียา วิบูลย์พันธ์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
โครงงาน เรื่อง การศึกษาความสามารถในการดูดซับเสียงและลดการติดไฟของแผ่นดูดซับเสียงจากเปลือกผลไม้ในท้องถิ่นนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อนำเปลือกผลไม้ในท้องถิ่นเช่น เปลือกทุเรียน เปลือกเงาะ เปลือกมังคุดที่เหลือทิ้งทางการเกษตรมาประยุกต์ใช้ในรูปของแผ่นดูดซับเสียงและลดการติดไฟ โดยศึกษาเปลือกทุเรียน เงาะ มังคุด เบื้องต้น นำเปลือกทุเรียน เปลือกเงาะ เปลือกมังคุดมาหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ ปั่นให้ละเอียด แล้วนำไปตากให้แห้ง ต่อจาก นั้นนำเปลือกทุเรียน และเปลือกเงาะที่แห้งแล้วมาสกัดเอาเส้นใยด้วยสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์เข้มข้น 0 5 10 และ 15 เปอร์เซ็นต์ โดยน้ำหนักของเส้นใย และปรับเปลี่ยนเวลาในการแช่เส้นใย 0 10 20 และ 30 นาที จะได้เส้นใยสีน้ำตาล แล้วนำไปฟอกด้วยสารละลายไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ เพื่อกำจัดลิกนินออก เส้นใยที่เป็นสีน้ำตาลจะขาวขึ้น ศึกษาหาอัตราส่วนที่เหมาะสมของสารเชื่อมประสานในการขึ้นรูป แผ่นตัวอย่างความหนา 0.5 cm กว้าง 20 cm ยาว 20 cm โดยใช้แป้งมันสำปะหลัง และกาวผง เป็นตัวเชื่อมประสาน อัตราส่วนปริมาณของเปลือกผลไม้ ต่อแป้งมันสำปะหลัง 10:1 5:1 1:1 และ อัตราส่วนปริมาณของเปลือกผลไม้ ต่อกาวผง 3:1 2:1 1:1 ผลการดำเนินการพบว่า แผ่นดูดซับเสียง จากเปลือกเงาะที่สารเชื่อมประสานเป็น กาวผง อัตราส่วน 2:1 มีค่าความสามารถในการดูดซับเสียงมากกว่าเปลือกผลไม้ชนิดอื่น และเมื่อนำเปลือกเงาะความหนา 0.5-2.0 cm พบว่าความหนา 2.0 cm ของเปลือกผลไม้มีความสามารถในการดูดซับเสียงดีที่สุด ศึกษาลดการติดไฟหรือการลามของไฟของแผ่นดูดซับเสียงที่มี ความหนา 0.5 ซม. เตรียมจากเส้นใยเปลือกเงาะผสมกาวผงในอัตราส่วน 2:1 โดยน้ำหนัก เป็นสารเชื่อมประสาน ด้วยสาร 3 ชนิดคือ กรดบอริก แมกนีเซียมไฮดรอกไซด์ และ ไดโซเดียมไฮโดรเจนฟอสเฟต พบว่าความสามารถติดไฟของแผ่นดูดซับเสียง ที่ไม่ผสมสารลดการติดไฟมีอัตราการเผาไหม้ 2.23 มิลลิเมตรต่อนาที แผ่นดูดซับเสียงที่มี แมกนีเซียมไฮดรอกไซด์ และ ไดโซเดียมไฮโดรเจนฟอสเฟต สามารถหยุดการเผาไหม้ด้วยตนเองเพราะติดไฟได้แต่ดับก่อนถึงระยะที่กำหนดขีดที่สอง และแผ่นดูดซับเสียงที่มี Mg(OH)2 ผสมกับ Na2HPO4 ในปริมาณเท่ากันไม่เกิดการเผาไหม้ เมื่อนำแผ่นดูดซับเสียงไปทดสอบสมบัติเชิงกายภาพและเชิงกล พบว่า ค่าการดูดซึมน้ำ การพองตัวทางความหนา ของแผ่นดูดซับเสียงที่ไม่ได้ผ่านการแช่สารลดการติดไฟจะมากกว่าแผ่นดูดซับเสียงที่ผสมสารลดการติดไฟ ส่วนค่ามอดุลัสแผ่นดูดซับเสียงที่ผสมสาร Mg(OH)2 มีค่ามอดุลัสมากสุด ส่วนแผ่นดูดซับเสียงที่ผสม (Na2HPO4) มีค่าต่ำสุด