ตุ๊กตาดูดความชื้นในอาหาร

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

กนิษฐา บัวเชย, วราภรณ์ สุนา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ชำนาญพงษ์ เจริญผล

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวังน้อย (พนมยงค์วิทยา)

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานเรื่อง “ตุ๊กตาดูดความชื้นในอาหาร” มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างผลิตภัณฑ์สารดูดความชื้นในอาหารและเพื่อใช้วัสดุจากธรรมชาติให้เกิดประโยชน์ โดยมีวิธีการดำเนินการ ดังนี้ ตอนที่ 1 เปรียบเทียบประสิทธิภาพสารดูดความชื้นในอาหาร และตอนที่ 2 สร้างผลิตภัณฑ์จากสารดูดความชื้นในอาหาร จากการดำเนินการศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพของสารดูดความชื้นในอาหาร จากวัสดุธรรมชาติที่ต่างกันและสารดูดความชื้นทั่วไป ได้แก่ ข้าวสาร เกลือ ถ่าน เปลือกไข่ และซิลิก้าเจล พบว่า สารดูดความชื้นที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด ได้แก่ สารดูดความชื้นจากข้าวสาร มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 22.11 % รองลงมา คือ สารดูดความชื้นจาก ซิลิก้าเจล มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 24.66 % สารดูดความชื้นจากถ่านไม้ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 28.44 % สารดูดความชื้นจากเกลือ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 28.67 % และสารดูดความชื้นจากเปลือกไข่ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 29.00 % ตามลำดับ ดังนั้นสารดูดความชื้นจากข้าวสารมีรูพรุนมาก เมื่อผ่านการให้ความร้อนจะทำให้ตัวข้าวสาร แห้ง และขาดน้ำ ความเป็นรูพรุนในแต่ละอนูจึงสามารถดูดซับความชื้นและกักเก็บน้ำไว้ได้ดีกว่าวัสดุดูดความชื้นที่สังเคราะห์จากเคมีถึง 2.55 %