การนำบรรจุภัณฑ์จากพลาสติกเหลือทิ้งมาใช้ในกระบวนการผลิตเทอร์โมพลาสติกอิลาสโตเมอร์

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

นุรฟาฏีมา ลาเต๊ะ, สีตีไซนับ ยีตาเฮ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุบฮาน สาและ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสาธิตวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

จากสถานการณ์การระบาดของ Covid-19 ในปัจจุบัน ทำให้มีการสั่งซื้ออาหารผ่านช่องทางออนไลน์ (Food delivery) มากขึ้น พลาสติกจึงเป็นความจำเป็นที่เลี่ยงไม่ได้ในสถานการณ์นี้ เนื่องจากพลาสติกมีคุณสมบัติในด้านราคาถูก น้ำหนักเบา แข็งแรง ทนทาน ทำให้พลาสติกกลายเป็นที่นิยมและมีปริมาณการใช้งานเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง สัดส่วนของขยะพลาสติกในช่วงการแพร่ระบาด Covid-19 เพิ่มขึ้นจากภาวะปกติ โดยสัดส่วนขยะพลาสติกเดือนเมษายน 2564 เพิ่มขึ้นจากเดือนมีนาคม 2564 กว่า 7.61% บรรจุภัณฑ์ที่ใช้ส่วนมากเป็นบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้วทิ้ง ทำให้เกิดขยะจากบรรจุภัณฑ์อาหารมากขึ้น ส่งผลให้เกิดปัญหาขยะเพิ่ม ปัญหาขยะนับเป็นปัญหาใหญ่อย่างหนึ่งที่กำลังเผชิญในยุคปัจจุบัน ทั่วโลกผลิตขยะพลาสติกประมาณ 6,300 ล้านตัน ในจำนวนนี้ถูกนำไปรีไซเคิลราว 9% เข้าโรงงานเผาขยะ 12% และหลงเหลือปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อม 79% การเผาทำลายพลาสติกก่อให้เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซพิษอื่นๆ ซึ่งเป็นสาเหตุของภาวะโลกร้อน ขยะที่หลงเหลือปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อมเมื่อถูกแสงแดดจะแตกออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ กลายเป็นไมโครพลาสติก

ดังนั้นในโครงงานวิทยาศาสตร์นี้สนใจที่จะลดขยะพลาสติกและเพิ่มมูลค่าของพลาสติกมาโดยนำขยะพลาสติกจากบรรจุภัณฑ์อาหาร (PET/PLA) มาเบลนด์กับยาง MGNR ด้วยเทคนิครีแอคทีฟเบลนด์เพื่อเตรียมเป็นเทอร์โมพลาสติกอิลาสโตเมอร์จากบรรจุภัณฑ์พลาสติกเหลือทิ้ง