การศึกษาประสิทธิภาพของสารแทนนินในใบมันสำปะหลังในรูปแบบของฟิล์มที่มีผลต่อการรักษาความสดของเนื้อสัตว์

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

แพรวา อยู่แย้ม, ปราณปรียา โชคกาญจนา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

วันเพ็ญ ทีฆาวงค์​, ศักดิ์นรินทร์ สูตรสุข

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ลพบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้เป็นการศึกษาประสิทธิภาพในการชะลอการเน่าเสียของเนื้อสัตว์ในรูปแบบของแผ่นฟิล์มโดยมีส่วนผสมของสารแทนนินที่ได้มาด้วยวิธีการสกัดจากใบมันสำปะหลัง โดยส่วนใหญ่จะพบสารแทนนินที่มีคุณสมบัติยับยั้งเชื้อแบคทีเรียที่บริเวณใบของมันสำปะหลัง โดยการทดลองจะแบ่งเป็น 3 การทดลอง การทดลองที่ 1 คือ การนำใบมันสำปะหลังมาสกัดสารแทนนินด้วยวิธีการสกัดหยาบ โดยนำใบมันสำปะหลัง มาสกัดด้วยน้ำกลั่นและตรวจสอบสารแทนนินด้วยการตกตะกอนของโปรตีนด้วยไข่ขาว เมื่อได้สารแทนนิน สกัดหยาบแล้วนำสารสกัดที่ได้มาใช้ในการทดลองที่ 2 คือ การทำแผ่นฟิล์มจากแป้งมันสำปะหลัง และแผ่นฟิล์มจากแป้งมันสำปะหลังผสมสารสกัดหยาบแทนนินเพื่อชะลอการเน่าเสียของเนื้อสัตว์ โดยทำแผ่นฟิล์มจากแป้งมันสำปะหลังด้วยการนำแป้งมันสำปะหลังมาผสมกับผงวุ้นในอัตราส่วน 40 : 10 กรัม และทำแผ่นฟิล์มจากแป้งมันสำปะหลังผสมสารสกัดหยาบแทนนินโดยใช้อัตราส่วนของแป้งมันสำปะหลังต่อผงวุ้นต่อสารสกัดหยาบแทนนิน 40 : 10 : 5 กรัม และนำแผ่นฟิล์มที่ได้มาทำการทดลองที่ 3 โดยนำแผ่นฟิล์มที่ได้ทั้ง 2 ชนิดมาห่อกับเนื้อหมูที่เตรียมไว้ชิ้นละเท่าๆกัน 2 ชิ้นวางไว้ที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 24 ชั่วโมง จากนั้นสังเกตสีและกลิ่นของเนื้อหมูที่ถูกห่อด้วยแผ่นฟิล์มทั้ง 2 ชนิด เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของแผ่นฟิล์มที่มีการผสมสารสกัดหยาบแทนนินและไม่ผสมสารสกัดหยาบแทนนิน

จากผลการศึกษาพบว่า เนื้อหมูที่ห่อด้วยแผ่นฟิล์มจากแป้งมันสำปะหลังผสมสารสกัดหยาบ แทนนินช่วยชะลอความสดของเนื้อสัตว์ได้ดีกว่าแผ่นฟิล์มจากแป้งมันสำปะหลังปกติ ในระยะเวลาและอุณหภูมิที่เท่ากัน ซึ่งสังเกตได้จากเนื้อหมูมีสีแดงอมเขียวและมีกลิ่นเหม็น สรุปได้ว่าสารแทนนินสามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรียที่ทำให้เนื้อสัตว์เกิดการเน่าเสียได้ ชะลอการเน่าเสียของเนื้อสัตว์ได้รวมทั้งไม่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภคและเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับใบมันสำปะหลังขึ้นอีกด้วย