ระบบแจ้งเตือนปริมาณเสียง แสงที่ไม่เหมาะสมและการลืมเก็บเก้าอี้ในห้องสมุด
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ธนภัทร บุญฟ้าประทาน, นภัสรพี รชตะพันธ์, พรพิมล ศรีวิเศษ
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
พิษณุ นพมณี
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ชื่อโครงงานระบบแจ้งเตือนปริมาณเเสง เสียงที่เกินค่ามาตรฐานและการลืมเก็บเก้าอี้ในห้องสมุด (Light And Sound Limit Alert And chair Reminding System)
ชื่อนักเรียน1. ด.ช. ธนภัทร บุญฟ้าประทาน
ด.ช. นภัสรพี รชตะพันธ์
ด.ญ. พรพิมล ศรีวิเศษ
ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษานายพิษณุ นพมณี
โรงเรียนระยองวิทยาคม
ที่อยู่179 ถนนตากสินมหาราช ตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง 21000 โทรศัพท์ 0-3861-1010 โทรสาร 038-614332
ระยะเวลาทำโครงงานตั้งแต่ ธันวาคม 2563 - กรกฎาคม 2564
บทคัดย่อ
ในการใช้ห้องสมุดจำเป็นต้องมีกฎระเบียบในการใช้ห้องสมุดที่ชัดเจน แต่ยังคงมีปัญหาหลากหลายในการใช้ห้องสมุด อย่างเช่น มีคนส่งเสียงดัง หรือปัญหาอื่น ๆ ที่ทำให้ผู้รับบริการในห้องสมุดไม่สามารถอ่านหนังสือได้อย่างเต็มที่ เช่น การที่แสงสว่างในการอ่านหนังสือไม่เพียงพอ อาจทำให้สายตาเสียได้ หรือการลืมเก็บเก้าอี้ในห้องสมุด ทำให้ผู้รับบริการเกิดความลำบาก ผู้จัดทำจึงต้องการแก้ไขปัญหาเหล่านี้โดยการสร้างอุปกรณ์แก้ไขปัญหาต่างๆ ในห้องสมุด ได้แก่ ปัญหาเสียงดังรบกวนในห้องสมุด ปัญหาที่ปริมาณแสงไม่เพียงพอต่อการอ่านหนังสือ และปัญหาการลืมเก็บเก้าอี้ในห้องสมุด
คณะผู้จัดทำได้สร้างเครื่องมือโดยในการแก้ปัญหาเสียงดังรบกวน โดยใช้เซนเซอร์วัดเสียงในการรับค่าเสียงบริเวณโต๊ะ แล้วตั้งค่าให้โปรแกรมรับความดังของเสียงเมื่อเสียงเกิน 40เดซิเบล แจ้งเตือนโดยใช้หลอดไฟกะพริบ ถ้าค่าความดังของเสียงที่วัดได้ไม่เกิน 40เดซิเบล ให้หลอดไฟดับ การแก้ปัญหาแสงที่เหมาะสมในการอ่านหนังสือ ใช้เซนเซอร์วัดแสงในการรับค่าแสงบริเวณโต๊ะ แล้วตั้งค่าให้โปรแกรมรับค่าแสงเมื่อปริมาณแสงต่ำกว่า 200 ลักซ์ แจ้งเตือนโดยใช้หลอดไฟกะพริบ ถ้าค่าแสงที่วัดได้เกิน 200 ลักซ์ หลอดไฟดับ และการแก้ปัญหาการลืมเก็บเก้าอี้ในห้องสมุด ใช้เซนเซอร์วัดระยะทางในการตรวจคนนั่งและลุกจากเก้าอี้ ตั้งค่าให้โปรแกรมรับค่าของเซนเซอร์ เมื่อปริมาณเกิน 10 เซนติเมตร ให้แจ้งเตือนโดยใช้ลำโพงส่งเสียง ถ้าค่าที่วัดได้ไม่เกิน 10 เซนติเมตร ลำโพงเงียบจากนั้นกำหนดตำแหน่งเซนเซอร์ต่าง ๆ บนกล่องไฟ แล้วเจาะรูเพื่อใส่เซนเซอร์และบอร์ด แล้วนำเครื่องมือที่สร้างขึ้นไปติดตั้งที่ขอบโต๊ะในห้องสมุด
จากการทดลองพบว่าระดับแสงที่วัดได้ เทียบกับเครื่องมือวัดแสงมาตรฐาน สามารถทำงานได้แม่นยำอยู่ที่ 85 เปอร์เซนต์ ระดับเสียงที่วัดได้จากเครื่องมือที่เทียบกับเครื่องมือวัดเสียงมาตรฐาน สามารถทำงานได้แม่นยำอยู่ที่ 80 เปอร์เซ็นต์ และระยะห่างระหว่างเก้าอี้หรือลำตัวของคนกับเซนเซอร์วัดระยะทางที่วัดจากเครื่องมือที่สร้างขึ้น สามารถทำงานได้แม่นยำอยู่ที่ 70 เปอร์เซ็นต์