น้ำยายืดอายุการปักแจกันของดอกไม้ที่มีส่วนประกอบของไคโตซาน

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

นพสิต ฉั่วเจริญ, กานต์นิธิ แก้วกล่ำ, ภาวิช หมากผิน

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

พัฒนพันธ์ สิงห์สวัสดิ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้ไคโตซานร่วมกับสารอื่น ๆ ในน้ำยาชะลอการชราภาพของดอกไม้ปักแจกันในปริมาณต่างๆ ที่ให้ประสิทธิภาพในการยืดอายุการปักแจกันมากที่สุด โดยการแช่ดอกกุหลาบและดอกเยอบีราลงในสารละลายแจกันปริมาตร 50 มิลลิลิตร ซึ่งประกอบด้วยโพแทสเซียมเปอร์แมงกาเนต (KMnO4) เอทานอล (C2H6O) และซูโครส (C12H22O11) ที่มีปริมาณไคโตซาน 0, 2.5, 5 และ 7.5 กรัม ละลายในกรดอะซิติกความเข้มข้น 1.0 โมลาร์ เป็นระยะเวลา 7 วัน ที่อุณหภูมิ 28 ±3 องศาเซลเซียส พบว่าดอกกุหลาบซึ่งแช่ในสารละลายแจกันซึ่งมีปริมาณไคโตซาน 7.5 กรัม มีคุณภาพที่ปรากฏดีที่สุดและมีพื้นที่ของกลีบดอกที่เสียหายน้อยที่สุด ดอกกุหลาบซึ่งแช่ในสารละลายแจกันซึ่งไม่มีไคโตซานเป็นส่วนประกอบแต่ประกอบด้วยสารอื่น ๆ มีอายุการปักแจกันของดอกไม้มากที่สุดประมาณ 5.5 วัน และมีการสูญเสียน้ำหนักสดของดอกไม้น้อยที่สุด 9.4 กรัม รองลงมาคือ ดอกกุหลาบซึ่งแช่ในสารละลายแจกันซึ่งมีปริมาณไคโตซาน 7.5 กรัม มีอายุการปักแจกันของดอกไม้ประมาณ 5 วัน และดอกกุหลาบซึ่งแช่ในสารละลายแจกันซึ่งมีปริมาณไคโตซาน 2.5 กรัม มีการสูญเสียน้ำหนักสดของดอกไม้ 12.4 กรัม แต่ปรากฏผลในเชิงลบในการทดลองกับดอกเยอบีรา จึงสรุปได้ว่าการใช้ไคโตซานร่วมกับสารอื่น ๆ ในน้ำยาชะลอการชราภาพของดอกไม้ปักแจกัน สามารถชะลอการชราภาพของดอกกุหลาบได้ทั้งในเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ ในขณะที่สาเหตุของการปรากฏผลเชิงลบของการทดลองในดอกเยอบีรายังคงต้องได้รับการศึกษาต่อไป