การพัฒนาฟิล์มยืดคอมโพสิตอินดิเคเตอร์ สำหรับเป็นวัสดุห่ออาหารและ บ่งชี้ระดับการเน่าเสียของเนื้อสัตว์

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พิมพ์ลภัส เกลาเกลี้ยง, วรานนท์ หงำกระโทก, อรรถยา กองสินแก้ว

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ยุวธิดา ปักโคทานัง, ประภากร บุญเสมอ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนบุญวัฒนา

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์ในการผลิตฟิล์มจากวัสดุธรรมชาติและพัฒนาเป็นฟิล์มยืดโดยการทดลองใช้สารละลายไฮโดรเจลคอมโพสิตจากวัสดุธรรมชาติต่างชนิดกันมาขึ้นรูปฟิล์ม และการพัฒนาฟิล์ม 2 ชั้นเพื่อใช้เป็นอินดิเคเตอร์อัตโนมัติในการบ่งชี้ระดับการเน่าเสียของเนื้อสัตว์จากการเปลี่ยนแปลงค่า pH ภายในภาชนะบรรจุเนื้อสัตว์ โดยแบ่งการทดลองเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนแรกเป็นการศึกษาการเตรียมแผ่นฟิล์ม โดยตวงสารละลายไฮโดรเจลแต่ละชนิดมา 15 มิลลิลิตร เทลงในจานเพาะเชื้อแบบพลาสติก และอบที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 8 ชั่วโมง จากนั้นจึงศึกษาการผลิตฟิล์มยืดจากวัสดุคอมโพสิตที่มีองค์ประกอบของวัสดุและอัตราส่วนที่แตกต่างกัน ในส่วนที่ 2 เป็นการพัฒนาแผ่นฟิล์มสำหรับใช้เป็นตัวบ่งชี้การเปลี่ยนแปลงค่า pH แบบอัตโนมัติ ซึ่งจะประกอบด้วย 1) ขั้นตอนการเตรียมสารสกัดอินดิเคเตอร์ธรรมชาติที่เหมาะสมต่อการนำมาใช้เป็นอินดิเคเตอร์บอกระดับ pH ที่เปลี่ยนแปลงทั้งในช่วงกรดและในช่วงเบส 2) การเตรียมแผ่นฟิล์มอินดิเคเตอร์ 2 ชั้นโดยการผสมสารสกัดอินดิเคเตอร์ลงในสารละลายไฮโดรเจนสำหรับขึ้นรูปฟิล์มในชั้นที่ 2 โดยเททับลงบนสารละลายไฮโดรเจลในชั้นที่ 1 หลังจากผ่านการอบแห้งที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 4 ชั่วโมง และส่วนที่ 3 เป็นการนำไปประยุกต์ใช้ในการห่อเนื้อสัตว์ โดยการนำแผ่นฟิล์มอินดิเคเตอร์มาแปะติดกับแผ่นฟิล์มยืด และนำไปทดลองใช้จริงโดยการนำไปห่อเนื้อสัตว์น้ำหนัก 30-40 กรัมที่วางอยู่บนถาดพลาสติก โดยส่วนหนึ่งวางไว้ในอุณหภูมิห้อง และแบ่งอีกส่วนหนึ่งเก็บรักษาไว้ในตู้เย็นเป็นเวลา 3-7 วัน สังเกตการเปลี่ยนสีของอินดิเคเตอร์โดยเปรียบเทียบกับแถบสีมาตรฐานและจดบันทึกระดับค่า pH จากนั้นนำแผ่นฟิล์มที่ผลิตสำเร็จไปตรวจวิเคราะห์ด้วยเทคนิค FTIR คำสำคัญ : ฟิล์มธรรมชาติ ฟิล์มยืด ฟิล์มอินดิเคเตอร์ อินดิเคเตอร์จากพืช การเน่าเสียของเนื้อสัตว์