การศึกษาการใช้เถ้าลอยจากโรงงานไฟฟ้าชีวมวลเป็นวัสดุจีโอพอลิเมอร์ในอุตสาหกรรมอิฐบล๊อก เพื่อทดแทนการใช้ปูนซีเมนต์

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ฮิดายัต บูหา, มีรซา อาแด, ซารีฟ ยูโซะ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ฮาร์ตีนี มะเซ็ง, กูยาวาเฮร์ แซแร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนธรรมวิทยามูลนิธิ

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

คอนกรีต เป็นหนึ่งในวัสดุก่อสร้างที่มีการใช้เป็นจำนวนมาก แต่ในกระบวนการผสมและหล่อคอนกรีตนั้น มีการใช้ปูนซีเมนต์เป็นวัสดุผสาน ซึ่งในกระบวนการผลิตปูนซีเมนต์น้ำหนัก 1 ตัน ก่อให้เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ราว 1 ตันเช่นกัน โดยหากดูจากการผลิตทั่วโลก พบว่า ส่งผลต่อการปล่อยก๊าซเรือนกระจกถึง 8% ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดต่อปี ดังนั้น ทางคณะผู้จัดทําจึงมีแนวคิดในการศึกษาและพัฒนาคอนกรีต โดยนำเถ้าลอยจากโรงไฟฟ้าชีวมวลซึ่งมีมากกว่า100แห่งทั่วภาคใต้ของไทย มาใช้เป็นวัสดุทดแทนปูนซีเมนต์ ซึ่งเถ้าลอยดังกล่าวเป็นวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการผลิตไฟฟ้าที่โรงไฟฟ้านำไปฝังกลบ โดยวิธีการดังกล่าวส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยรอบจากความเป็นด่างของเถ้าลอย จากปัญหาดังกล่าว คณะผู้จัดทำได้ศึกษาและพัฒนาอิฐบล็อกทั้งหมด 25 อัตราส่วน จากนั้นนําไปทดสอบคุณสมบัติเชิงกล ได้แก่ น้ำหนัก กําลังรับแรงอัดด้วยเครื่อง Compression Machine ความสามารถในการดูดซึมน้ำ ความสามารถในการดูดซับเสียงและการถ่ายเทความร้อน โดยเทียบกับมาตรฐานคอนกรีตสากล (มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม มาตรฐานเลขที่ มอก. 58-2560) เพื่อลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกิดจากกระบวนการผลิตปูนซีเมนต์ เปลี่ยนระบบการจัดการขี้เถ้าให้เหมาะสม ลดต้นทุนในการผลิตอิฐบล็อก และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม