การศึกษาปัจจัยมีผลต่ออัตราการเจริญเติบโตและอัตรารอดชีวิตของจิ้งโกร่งเพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนากล่องเลี้ยงจิ้งโกร่งที่สามารถควบคุมปริมาณโปรตีนและไขมันได้
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
มาริสา อรรจนานนท์, จรัสณัฐ วงษ์กำปั่น
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ชิตพงษ์ เหนือเกาะหวาย, ขุนทอง คล้ายทอง
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
Teleogryllus (Macroteleogryllus) mitratus (T. mitratus) เป็นหนึ่งในสัตว์เศรษฐกิจที่ได้รับความนิยมในการนำมารับประทานในช่วงระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา เนื่องจาก มีโปรตีนสูงถึง 12.8 กรัมต่อน้ำหนักแห้ง 100 กรัม แต่การเพาะเลี้ยง T. mitratus นั้นค่อนข้างยุ่งยากและใช้ระยะเวลานานเนื่องจาก
mitratus นั้นมีความอ่อนไหวต่ออุณหภูมิและความชื้น ทำให้ตัวอ่อนที่ฟักออกมาจากไข่มีอัตราการรอดเพียงแค่ 1 ใน 4 ของตัวอ่อนทั้งหมดเท่านั้น อีกทั้ง T. mitratus ยังมีพฤติกรรมที่ก้าวร้าวตั้งแต่ระยะตัวอ่อนที่ 2 ทำให้เกิดการกัดกันเองระหว่าง T. mitratus ที่เลี้ยงรวมกันส่งผลให้จำนวนประชากรของ T. mitratus ลดลงอย่างต่อเนื่องจากการบาดเจ็บและล้มตายเป็นจำนวนมาก คนส่วนใหญ่จึงนิยมจับ T. mitratus ตามธรรมชาติมาขายเพราะสะดวกและง่ายกว่าการเพาะเลี้ยง ส่งผลให้ประชากร T. mitratus ตามธรรมชาติลดลงอย่างรวดเร็วและเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ เนื่องจากเป็นที่ต้องการของตลาดผู้บริโภคจึงเข้าถึงได้ยาก ผู้จัดทำจึงมีความสนใจที่จะศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อต่ออัตราการเจริญเติบโตของจิ้งหรีด โดยศึกษาปัจจัยด้าน อุณหภูมิที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงจิ้งหรีดทองแดงโดยมีหลอดไส้เป็นตัวให้ความร้อน (35 องศาเซลเซียส, 40 องศาเซลเซียสและ ชุดควบคุมในสภาวะปกติ) สีของแสงที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยง T. mitratus (สีแดง,สีเขียว,
สีน้ำเงินและชุดควบคุมแสงธรรมชาติ) และ ความหนาแน่นของประชากรในกล่องเพาะเลี้ยงที่เหมาะสม (15, 30 และ 45 ตัว) เพื่อเป็นแนวทางในพัฒนาเป็นกล่องเพาะเลี้ยงอย่างง่ายที่สามารถสร้างสภาวะที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยง T. mitratus ช่วยลดระยะเวลาในการเพาะเลี้ยงและเพิ่มประชากรของ T. mitratus ด้วยการเพิ่มอัตราการรอดชีวิต ซึ่งจะช่วยรักษาสมดุลให้กับระบบนิเวศจากการจับ T. mitratus จากธรรมชาติ ตลอดจนนำไปสู่อาชีพเสริมเพิ่มรายได้ให้กับเกษตรกรและผู้สนใจเพาะเลี้ยงต่อไป