สารเคลือบผิวสตรอเบอร์รี่จากสารสกัดสะทอนเพื่อชะลอการเกิดเชื้อแบคทีเรีย Pseudomonas fluorescens
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ปุญยวีร์ สุวรรณคีรี, สุภาวดี โตยอด
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
กาเหว่า พรมชาติ
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลกมีแหล่งท่องเที่ยวแนะนำคือโครงการพัฒนาป่าไม้ตามแนวพระราชดำริภูหินร่องกล้า โดยมีจุดเด่นของแหล่งท่องเที่ยวนี้คือสตรอเบอร์รี่ ซึ่งในช่วงปลายเดือนมกราคม สตรอเบอร์รี่จะออกผลผลิตให้ได้รับประทานกัน
ถึง 100 เปอร์เซ็นต์ เนื่องมาจากที่อำเภอนครไทย จังหวัด พิษณุโลกมีอากาศที่หนาวเย็นและเหมาะสมต่อการเพาะปลูกผลไม้เมืองหนาว แต่อาจจะไม่เหมาะสมต่อการเก็บเกี่ยวเป็นระยะเวลานาน เพราะสตรอเบอร์รี่เป็นผลไม้ที่บอบบาง ช้ำได้ง่าย
และมีความชื้นสูงเมื่อถูกการกระทบกระเทือนหรือปล่อยเป็นระยะเวลานานจะทำให้สตรอเบอร์รี่เน่าได้ รวมถึงถ้าหากไม่ได้เก็บรักษาสตรอเบอร์รี่เอาไว้ในที่ที่มีอุณหภูมิต่ำ ก็จะทำให้ผลสตรอเบอร์รี่เสียหายได้เช่นกัน ส่งผลให้รายได้ของเกษตรกรลดลง
และกระทบต่อเศรษฐกิจภายในชุมชนได้
คณะผู้จัดทำได้เล็งเห็นถึงปัญหาที่เกิดขึ้น จึงได้ทำการศึกษาปัจจัยที่เป็นปัญหาการเน่าเสียของ สตรอเบอร์รี่ ซึ่งแบคทีเรียที่เป็นส่วนหนึ่งของการเน่าเสียนั่นคือ Pseudomonas fluorescens
เป็นแบคทีเรียแกรมลบอาจทำให้เกิดโรคเน่าที่ผลสตรอเบอร์รี่ได้ และผู้จัดทำจึงคิดกรรมวิธีที่จะถนอมสตรอเบอร์รี่โดยวิธีการทางธรรมชาติ โดยในปัจจุบันชาวบ้านในชุมชน จังหวัดพิษณุโลก นำน้ำใบสะทอน
ซึ่งเป็นพืชที่พบได้ทั่วไปมาปรุงรสในอาหาร และพบว่าน้ำใบสะทอนสามารถชะลอการเน่าเสียของอาหารได้
ดังนั้นผู้จัดทำจึงมีแนวคิดนำสารสกัดจากใบสะทอนมาช่วยในการชะลอการเน่าเสียของผลสตรอเบอร์รี่ ด้วยวิธีการที่สามารถนำไปเผยแพร่ในกับเกษตรกรที่อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลกได้