การศึกษาสมบัติของเจลย่านางในการพัฒนาเป็นแผ่นดูดซับความร้อน
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
นวลหง ฮึกเหิม, นิรัชพร คึมยะราช
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
เสาวรจนี จันทวงค์, ชลฤชา คะสาราช
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ปัจจุบันนี้เนื่องจากสถานการณ์โควิด 19 เมื่อเราเกิดเป็นไข้ ซึ่งเป็นอาการหนึ่งของโควิด19 ที่ทำให้อุณหภูมิในร่างกายสูงหรือที่เรียกกันว่า ตัวร้อน เรามักจะปฐมพยาบาลโดยการเช็ดตัว ใช้ผ้าสะอาดนำไปชุบน้ำแล้วนำมาเช็ดตัว และปิดท้ายด้วยการกินยาลดไข้ แต่ในอดีตบรรพบุรุษของเรามีภูมิปัญญาท้องถิ่น คือ ใช้สมุนไพร โดยนำเอาสมุนไพรมาประยุกต์ใช้ ในพื้นที่จังหวัดสกลนครจะเรียกว่า "ใบย่านาง" ซึ่งมีสรรพคุณในการลดไข้ ลดอาการตัวร้อน และ เพียงแค่นำมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสม ก็จะช่วยลดไข้ได้เป็นอย่างดี เพราะใบย่านางเป็นสมุนไพรเย็นสมารถลดไข้ได้
จากแนวคิดจะสังเกตเห็นได้ว่า การที่นำสมุนไพรท้องถิ่น คือ ใบย่านางมาใช้ในการลดความร้อนในร่างกายนั้นสามารถทำได้โดยง่าย แต่ใบย่านางมีกลิ่นที่เหม็นเขียว จึงใช้พิมเสนที่มีกลิ่นหอมเย็นมาเป็นส่วนผสมเพื่อให้แผ่นดูดซับความร้อนนั้นมีความสดชื่นมากขึ้น
ดังนั้นผู้จัดทำจึงเกิดแนวคิดในการศึกษาประสิทธิภาพใบย่านางในการลดไข้และพัฒนาเป็นวัสดุลดความร้อน ซึ่งเป็นการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาประยุกต์ใช้ เพื่อนำความรู้ที่ได้จากการศึกษาประสิทธิภาพของใบย่านางมาพัฒนาเป็นวัสดุลดความร้อน นำไปใช้ประโยชน์ในอนาคตต่อไป