เครื่องบำบัดน้ำเสียด้วยวัสดุบำบัดและการเติมอากาศ
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ทิพย์ภาภรณ์ พรหมจินดา, กานต์พิชชา พรศิริ, ปุณยวีร์ รักสัตย์
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
กัญญาลภัส ธีรพิทยานนท์, ทัศนีย์ ไทยเจริญ
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ปัญหาสิ่งแวดล้อมที่สำคัญของอุตสาหกรรมอาหารทะเลและชุมชนในจังหวัดระนอง คือการใช้น้ำและเกิดปัญหาน้ำเสียที่มีสารปนเปื้อนต่างๆ จำนวนมาก การใช้กระบวนการทางชีววิทยา (Biological Process) ในการบำบัดน้ำเสียที่เป็นการลดปริมาณสารอินทรีย์ในแหล่งน้ำได้ดี กลับมีข้อจำกัดจากปริมาณสารในน้ำเสียที่มีจำนวนมาก ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นการบำบัดน้ำเสียด้วยการออกแบบให้มีกระบวนการบำบัดน้ำเสียทางกายภาพและเคมี (physicochemical process) ใช้วัสดุบำบัด และใช้กระบวนการเติมอากาศสำหรับกระบวนการทางชีวภาพ โดยการฉีดพ่นน้ำจากที่สูงเพื่อเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสของออกซิเจนในน้ำ และมีระบบการกวนน้ำเพื่อให้ออกซิเจนที่ละลายน้ำอยู่กระจายออกเสมอทั่วทั้งบริเวณที่ต้องการ นอกจากนี้ยังใช้พลังงานแสงอาทิตย์เป็นพลังงานทางเลือกสำหรับกระบวนการเติมอากาศในการบำบัดน้ำเสีย ซึ่งเครื่องบำบัดน้ำเสียนี้สามารถบำบัดน้ำเสียได้เองโดยใช้พลังงานไฟฟ้าจากแผงโซลาร์เซลล์ และออกแบบให้มีการพักระบบการเติมอากาศอัตโนมัติเพื่อให้จุลินทรีย์ได้ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพและเป็นการลดภาระการจัดการด้านพลังงาน
ผลการวิจัยโดยสรุปพบว่า การออกแบบระบบบำบัดน้ำเสียโดยใช้กระบวนการทางกายภาพและเคมี (physicochemical process) ด้วยวัสดุบำบัด ได้แก่ กรวด, ทราย.กาบมะพร้าว, ถ่าน, เกล็ดปลา, วัสดุนาโน ไทเทเนียมไดออกไซด์, ไคโตซานและดินขาวเกาลิน ซึ่งจังหวัดระนองเป็นแหล่งผลิตอันดับสามของประเทศไทย และใช้การบำบัดด้วยกระบวนการทางชีวภาพ เพื่อให้มีประสิทธิภาพในการปรับปรุงคุณภาพน้ำเสียที่ใช้พลังงานน้อย